Branette's Australian Blog

November
vorige maanden: hier

last updated 04-Dec-2005

30-nov-2005, woensdag
Het is nog geen half 10 en ik heb al veel te melden. Ten eerste ligt Branko nog in bed, en dat op een werkdag. Maar het mag, hij was vanmorgen pas om half 2 thuis na een hele avond en halve nacht 'problemshooting'. Toch heb ik hem een uur geleden even uit bed gehaald zodat hij getuige kon zijn van de derde keer dat Warrun een stap zou zetten. De eerste en tweede had hij net gedaan. Warrun en Max waren rondjes rond de koffietafel aan het rennen (gelukkig is het een ovalen tafel, dus geen enge hoeken. Wat weer als nadeel heeft dat andere koffietafels opeens een hoek hebben. Dit blijft de jongens verrassen en ze vergeten dan ook regelmatig deze hoek te nemen). Terug naar vandaag; ze waren rondjes aan het rennen en gieren van de lach (nog voor 8 uur in de ochtend, wat een energie). Opeens stopt Warrun laat zijn handen los (staat dus los) en doet een stap richting mij, trekt daarna zijn andere been bij en gaat vervolgens ietswat ongecontroleerd zitten. Een echte stap. Helaas geen foto wel deze van even later waar ze weer met de rondes bezig zijn. Branko heeft wel nog gefilmd maar dat leverde denk ik alleen nog meer rondjes rennen op. Deze kinderen doen nl. nooit wat je wilt dat ze doen, zeker niet voor een camera. (Warrun is vandaag in de blauwe trui)

B: Het was weer fijn hoor. Om kwart voor 8 's avonds werd ik gisteren gebeld dat de software niet werkte, en tja dan moet er toch iemand het even komen repareren, dus ik op dit fijne tijdstip terug naar mijn werk. Het was even balen maar ik moet bekennen dat ik het wel altijd erg fijn werken vind als er verder bijna niemand op kantoor is. Met een tevreden gevoel om een uur of 1 weer naar huis vertrokken;een werkend apparaat achterlatend. Blijkt vanochtend dat de auto weer stuk is gegaan (niet mijn schuld!.. echt niet!) dus was het allemaal een beetje overbodig. Het leuke aan deze dingen is wel dat ik deze ochtend een beetje meer van Warrun en Max heb gezien en vannacht lekker hard heb gewerkt. Ik ga nu even brunchen en dan op de fiets naar mijn werk (het is warm buiten) om daar de mensen weer op weg te helpen.

28-nov-2005, maandag
Een nuttige dag. De kleding van de jongens uitgezocht. De kleding wordt niet echt te klein maar gaat na weken/maanden steeds moeilijker over het hoofd en komt nogal strak om buikjes te zitten. Dan is het echt tijd voor een nieuwe maat. Vandaag shirtjes maat 86 te voorschijn gehaald. Allemaal uit Nederland meegenomen (in Augustus) en ze staan weer schattig.
Hartelijk dank Judith!
(Warrun heeft hier het rode shirt aan)

27-nov-2005, zondag (werkdag!)
B:Het is een rare week geweest op mijn werk. Door wat 'vergissingen' in het management van het projekt waar ik nu aan werk, kunnen we pas sinds kort zelf aan de software werken voor de nieuwe airconditioning. Dit heef tot gevolg dat onze klant erg zenuwachtig wordt en wij moeten laten zien dat we echt in staat zijn om onze spullen op tijd af te hebben (uiteraard zijn we dat!). Hierdoor zijn we wel vriendelijk verzocht of we alsonsblieft af en toe in het weekend wat willen werken om de dingen op tijd af te krijgen (waarvoor ik later weer vakantie terug krijg) en vandaag was zo'n dagje. Gezellig met een collega in een groot leeg kantoor aan het werk zijn om foutjes in de software weg te poetsen. Ik merkte dat ik de laatste paar weken eigenlijk veel heb aan mijn ervaring in het schrijven van software (door mijn eigen thuis-projectjes) dan met regeltechniek. Zo zie je maar dat ook dat soort dingen nog eens nuttig kan zijn :)

Ik ben ondertussen ook bezig met een beetje PR werk en probeer onze klant weer wat vertrouwen te geven in onze capaciteiten door de juiste dingen te vertellen en ze bij ons werk te betrekken op een positieve manier. Het lijkt goed te werken want de sfeer tussen de klant en AI is een stuk vriendelijker geworden. Nu maar hopen dat we het ook echt gaan waarmaken!

Vorige week tijdens een van de voortgangs-vergaderingen bleek dat we een week voor waren op onze planning en mijn baas was er helemaal confuus van. Hij is zo gewend geraakt dat dingen achter lopen dat hij niet zo goed wist hoe hij hier mee om moest gaan, erg grappig. Maar goed, na vandaag zijn we weer een dag achter op de (sindsdien aangepaste) planning dus uiteindelijk komen we vast toch wel uit op de datum die we hadden gepland.

26-nov-2005, zaterdag
Er staat een drukke dag voor de deur. Half 12 zwemmen. Iedereen vind het nu leuk en dankzij een jufferigere juf meer les deze keer dan spelen in het water. Erg goed. Hierna Branko even naar de winkels, de jongens uitgeput aan hun slaapje begonnen. Om twee uur begon de verjaardag van Oscar van de parentgroup (hier op de foto blaast hij net een 'raspberry', heel charmant. Branko Bedankt voor het voordoen en de motivatie!). Na twee uur pas hier thuis vertrokken om eerst Branko op te halen. Ook hier was weer erg veel feestgedruis, ballonen, bellenblaas en gezelligheid. Leuk om ook veel vaders van de kinderen van Parentgroup te zien.

24-nov-2005, donderdag
N: Vanmorgen ruim 2 uur met de kinderen in de dierentuin geweest, ik hoopte dat het een oplossing zou zijn voor het hangerige, scheeuwerige en vecht-gedrag hier in huis. En het werkte.
Gelijk na de ingang waren de jongens al helemaal geobsedeerd door wat ze zagen. Zo'n dertig tachtig-plussers waren een dagje uit en konden bij de ingang kiezen, lopen of met een karretje (zoals op de luchthaven) rondgereden worden. Veel consternatie wie kwam bij wie en sommigen moesten ook achteruit rijden. Vervolgens was het weer een bobcat die de aandacht trok, deze was bezig een boom uit te trekken. Dit ging goed een half uur binnen, 30 meter afgelegd en 2 blije jongens.
Uiteindelijk toch bij de dieren terecht gekomen. Deze zijn 's morgens vroeg nog verrassend fief. Via de beren, leeuwen, stokstaartjes en platypus naar de giraffen (de jongens vragen zich waarschijnlijk nog steeds af waarom er zoveel mensen naar een paar rare bomen achter een hek kijken) de olifanten (1 werd binnen gewassen, de andere buiten verwend met snacks). Daarna ongepland door de vlindertuin, een verrassend goede keuze. Heel veel gefladder trekt ook de aandacht van Warrun en Max. Uiteindelijk langs de zeeleeuwen, want die waren de vorige keer ook een succes. En via de oude merry-go-round, alleen geapprecieerd door mij, naar de uitgang. Dit waren een paar goede uren.

22-nov-2005, dinsdag
N: Zoals alle dinsdagen vandaag Parentgroup. Dit keer weer bij iemand thuis, handig voor de viering van de verjaardag van de dochter. Zoals aan de taart te zien is was er veel werk gemaakt van deze 1ste verjaardag. We hebben ons allemaal goed vermaakt. De jongens werden erg huilerig als ik meer dan 2 meter bij ze vandaag was, maar dat gaat vast weer over.

21-nov-2005, maandag
N: Vandaag met de kinderen op pad geweest om de omgeving te fotograferen.

Wij wonen in het midden van onze straat, naast ons is een kleine oprit voor de huizen naast en achter ons. Vanaf deze oprit is dit de blik op onze voortuin en de foto is genomen in de richting die we gaan lopen. Gaan jullie mee?....

Wij wonen redelijk aan het eind van de wijk. Aan de ene kant van onze straat ga je min of meer het fietspad op dat Branko iedere dag neemt, richting Centrum. Aan de andere kant kom je op een grotere straat die helemaal tot aan het park en een doorgaande weg loopt. Het is ongeveer 15 minuten lopen naar het park.

Hier een blik terug van de hoek naar ons huis toe. En van de bouwactiviteiten die plaatsvinden (verslag hiervan volgt ooit).



Zoals gezegd is het een kwartiertje lopen. Geen on-plezierig activiteit. Er staan vele leuke huizen met interes-sante tuinen, er is genoeg te zien als je van schaduw naar schaduw gaat.

Dit geeft hopelijk een beeld van de straat en de wijk.

 

 


Naast vele oudere huizen zijn ook enkele nieuwe projecten ontwikkeld.
Waar vroeger 1 huis stond wordt dan een heel blok gezet met 4 tot 6 units.
Gevolg: kleine tuintjes, of alleen een courtyard en een oprit langs de kant.
Op de foto hier rechts zie je aan de linkerkant een heel blok met 4 Townhouses naast rechts een huis met flinke tuin zoals het vroeger moet zijn geweest.



En dit is wel de parel van de straat. Niet echt een normaal Australisch huis.



Nu zijn we aan het eind van de straat gekomen, of eigenlijk het begin. Zoals je ziet loopt het naar beneden en zit er een pizzaria op de hoek. Heel handig. Na een goede wandeling is heuvel af naar huis altijd fijn, en de pizzaria levert hele goede kwaliteit eten.

Het eind van de wandeling is Queens park met het zwembad. Het park is al op menig foto te zien geweest. Het zwembad is openlucht en opent deze zondag.

20-nov-2005, zondag
Warrun en Max vinden reizen met de auto nu echt niet meer leuk, en vooral Warrun begon enorme heisa te maken op de terugreis naar Melbourne. Hij was zo blij toen hij er even uit mocht op de terugweg dat hij rondjes begon te tollen zoals je kleine chimpansees wel eens ziet doen. Helaas moest hij toch weer in de auto voor de rest van de reis waar hij het niet heel erg mee eens was. Uiteindelijk hebben ze nog lekker geslapen in de auto waardoor ze fris op hun speelgoed konden duiken bij thuiskomst.

19-nov-2005, zaterdag

Afgelopen weekend zijn we weer eens bij de familie in en rond Foster op bezoek geweest. Het was een lekker rustig weekend, en de kinderen hebben heerlijk uitgeslapen! Net zoals wij natuurlijk.
Zaterdag is Nanette met de familie naar een open-tuinen-dag geweest in Fish Creek (nabij Foster) terwijl Branko de kinderen bewaakte die lekker lagen te tukken. Ondertussen kon hij nog wat werken; Omdat de paniek op het werk wel erg toeslaat was hem toegezegd dat alle tijd die in het weekend wordt besteed later als vrije tijd weer kan worden geind, dus wie weet komt die vakantie er nog wel eens :)

Toen de kids wakker werden ging Branko naar Bayview om Paul gezelschap te houden. Paul had dit weekend de schone taak een stuk grond klaar te maken voor een nieuwe watertank. Zowel Bert en Tineke als het B&B van Ellen en Paul maken alleen gebruik van regenwater. Dus als er regen valt moet je ook zeker weten dat dit allemaal opgeslagen kan worden. Omdat Ellen op stap was moest Paul zijn zware werk staken omdat hij niet vol zweet, maar schoon gasten wil ontvangen. Mooi punt dus voor Branko om langs te gaan. De jongens begonnen zich weer heerlijk te misdragen; het grindpad op eten en boeken uit kasten trekken is daar een onderdeel van. Misschien toch echt maar eens iets aan opvoeding doen ;)

Later kwam de rest van de familie ook weer naar Bayview zodat Ellen ook nog even met de koters kon spelen voordat we weer de berg op gingen (naar het huis van Bert en Tineke dus).
Een flinke wandeling door de tuin en een bezoek aan de kippen brachten goede afleiding. Door een slimme constructie konden wij en de kippen een stukje gras delen om elkaar wat nader te bekijken. Warrun drukte nog heel knap een kip in een hoek waarop wat tumult ontstond van vliegende kippen en verrassende gilletjes van Nanette en Ellen.

13-nov-2005, zondag
N: In het winkelcentrum een hele setting met nep sneeuw en dito kerstbomen om de kerstman te ontvangen, morgen om 11am is hij er weer stond er op het bord. Ik had net een zonnejurk aangeschaft toen ik dit las, het blijft vreemd.

12-nov-2005, zaterdag
N:7.00 am: Net erachter gekomen dat de hele bruiloft van mijn vriendin door het hoofd is geschoten. Alles hadden ze geregeld, ik kon de plechtigheid via internet volgen. Het enige dat ik moest doen: om middernacht opstaan, computer aan en kijken. Niet heel moeilijk.

N: Vandaag ook nog erachter gekomen dat we nog aan een paar dingen moeten werken:
Ten eerste als iemand je voor 'Tea' vraagt vanaf een uur of 3, dan is dat niet logischer wijze een uitnodiging om te komen eten. Ook al heeft hij het er over om e.e.a. op de barbeque te gooien! (sta je daar met je logeerbedjes en kinderstoelen)
Ten tweede hebben Warrun en Max ((nog meer)) opvoeding nodig. Op het moment denken ze dat alles op welke salontafel ook, van hen is en dat ze maar kunnen pakken en in hun mond steken wat ze willen. Als je even niet oplet staat Warrun met een (gebarbequede) drumstick op tafel te slaan als een holenmens.
En ook kunnen onze jongens al heel goed een open trap beklimmen, helemaal tot bovenaan.

Het ontvangst de drankjes en hapjes en later wat afhaalchinees bij Blair, de recruiter die Branko naar Australie heeft gehaald, waren wel erg succesvol en gezellig. Gelukkig hebben zij ook een jong kind en een 3-jarige schapendoes, dus ze zijn wel wat gewend.

10-nov-2005, donderdag
Branko moedig met de fiets naar het werk. De weersvoorspelling is uitgekomen en het regent al de hele middag. Nanette min of meer aan huis gekluisterd. Warrun heeft voor het eerst 1 slaapje gedaan (midden op de dag), Max heeft er nog 2 gehad: 's morgens en in de middag (dus voor en na Warrun).

9-Nov-2005, woensdag
Nanette heeft deze woensdag, doctor Vrijdag bezocht, een tandarts.

8-Nov-2005, dinsdag
N: Vanmorgen, iets minder vroeg dan gepland, met zijn allen op stap. Eerst Branko afzetten bij zijn werk. Gisteravond is Branko niet naar huis komen fietsen omdat het heel, HEEL, heel hard regende. Gelukkig kwam Jaap (Nederlander met zelfde studie achtergrond als Branko, woont al enige jaren in Australie) bij ons eten en hij had Branko opgepikt.
Ik met de kinderen naar Prahran market leuk rondgekeken kopje koffie gedronken (ja dat heb ik inmiddels 's morgens wel nodig als moeder). De jongens genoten van de mini kinderboerderij die er op dinsdagen wordt opgebouwd. Snel even bij de Aldi kijken. Ik heb nu 2 zakken (min een beetje inmiddels) echte duitse 'Gummie Beren' in mijn bezit. Hierna door naar Parentgroup, altijd leuk om even mensen te spreken. Afgesproken dat nu alle kinderen veilig en wel 1 zijn geworden en het bijna kerst is, dat wij moeders een keer uit eten gaan. Kinderen blijven thuis bij de vaders. Maar om het 'goed' te maken spreken we ook een keer met vaders erbij af, in het weekend, in de Belgische Biertuin. (volgt allemaal in december). En hierna was het weer terug naar huis. Jongens voorzichtig uit de auto gehaald en in bed gelegd, ze zijn blijven slapen, gelukkig. Ze hebben wel even wat rust nodig. Vanavond gaan we eten bij Mark (neef van Branko) en Cathel. De jongens mogen dan weer van hun campeerbedjes genieten.

7-Nov-2005, maandag
N: Gevolg van drukke weekenden is lege (koel)kasten. Omdat er helemaal geen melk en brood meer was nog voor de lunch met kinderen, kinderwagen en auto richting winkels.

Eerste stop groenteboer. Vrij makkelijk, gelukkig er aan gedacht dat je er niet kan pinnen, dus genoeg cash op zak. Warrun pakt achteloos een tomaat uit de schappen, deze dan ook maar aanschaffen, hij heeft er tenslotte al een hap uit genomen.
Terug naar de auto om te lossen. He, de tas met appels, sinaasappels en avacado valt om. Gelukkig staan we op het hoogste punt en kunnen we 3 rijen verder alles weer oprapen. Bij de 2e poging lukt het om de tassen te legen IN de auto.

Next stop supermarkt. 'Ik had toch een boodschappenlijstje? Dan maar zonder'. Helaas heeft Branko de helft van het lijstje geschreven dus ik heb geen idee wat erop stond. Veel dat weet ik wel. Melk, brood, wasmiddel, papieren zakdoeken, pinda's een raar samenraapsel, maar da's wat ik nog weet. Tijdens het winkelen springen er meer 'nodige' dingen in mijn hoofd. 'Chocolade koekjes, yoghurt en crusli', dat zal er zeker ook opgestaan hebben, dat krijg je zo vlak voor de lunch.
Als ik midden door de paden loop kunnen de jongens net niet aan weerszijden bij de rekken. Geen ongewenste pakjes deze keer. Nu naar de kassa en we hebben het overleefd.
Nog even..: " Ja, een tweeling"...... "Jongetjes" ...... " 13 maanden"... "Ach ze spelen ook met elkaar"...... En we kunnen weg, naar huis! Uitladen, kruipen, bijkomen.

N: Waarom zijn je eigen kinderen het leukst en vind je het niet erg om 1000x boom en vogel te zeggen als ze er naar wijzen?
Omdat je ze dagelijks ziet en meemaakt zie je de de ontwikkeling die ze doormaaken, het gerichter wijzen, de reactie op een windvlaag, de vraag achter de actie. Je ziet ze groeien en ontwikkelen. Het is geen bezigheidstherapie van hen uit.

N: Het verbaast me dat er niet meer Nederlanders in Melbourne wonen. Ze zouden zich er erg thuis voelen. Men praat hier namelijk GRAAG over het weer. Uitspraken als: "If you don't like the weather, wait 5 minutes" en " four seasons in a day" worden snel gesproken. Zeker als je zegt dat het onverwacht warm of juist koud, nat of droog is.
Het klopt ook wel, het veranderd hier heel snel. Men raadt dan ook aan om niet zonder paraplu, jas of eigenlijk vest of tui (ze doen hier niet aan jassen, maar da's een heel ander verhaal, volgens mij heeft het te maken met gebrek aan kapstokken in woningen), t-shirt, short, lange broek, slippers en warme sokken de deur uit te gaan.

6-Nov-2005, zondag
N: Tijd voor ontbijt. Warrun en Max in de kinderstoelen gezet, dienbladen erop geschoven en kledderige weet-bix erop, klaar om gegeten te worden. Max heef 15 minuten in zijn stoel gezeten, gekeken, in de rondte gewezen, om Warrun gelachen, gezongen en wat nog meer. Wat deed hij niet: zijn weet-bix aanraken, nog niet eens met een vingertje erin prikken! Maar ook niet huilen, ermee gooien of alles van zijn plankje af vegen.
Het kan toch niet zijn dat hij helemaal geen honger heeft. Toen Warrun duidelijk maakte dat hij genoeg had gegeten, door de restanten in zijn wenkbrauwen en haar te smeren (hetgeen weer een giechelbui bij Max oplevert), een boterham bij Max gelegd. Hup hup hap, zonder problemen verdween deze zeer vlot.
Conclusie: Max blieft geen Weet-bix, maar hij maakt er verder geen punt van.


B: Zaaalig hoor uitslapen. Elke weekenddag mag een van ons uitslapen, hetgeen betekend dat de zondag de echte uitslaapdag is omdat we zaterdags gaan zwemmen. Vandaag was ik aan de beurt voor de zondag. We zijn rond half twaaf op pad gegaan naar Healesville sanctuary om wat inheemse diertjes te gaan bekijken, en onze introductie als Friends of the Zoo te krijgen. Het was een lekkere dag (een graadje of 27 denk ik) en we hebben verrassend veel aktiviteiten gezien van diverse dieren, maar niet van de Wombat (zoals je kunt zien).

Max heeft wel een eerste close encounter met een Wallabi gehad terwijl Warrun terzelfdetijd meer aandacht had voor de rest van het menselijk publiek en zijn drinkflesje.

Op de terugweg hebben we ons nog even misdragen met een grote hamburger-with-the-lot met fish&chips voor onze 'vitaminen'.

5-Nov-2005, zaterdag
B: 't is WEEKEND en je bent weer lekker vrij.... ongeveer. We hebben een druk programma voor de komende dagen. Zo druk dat Nanette vandaag (op haar uitslaapdag) al om half 9 (da's nu) is opgestaan. We gaan zometeen een portretfoto laten maken en dan haasten we ons gelijk naar het zwembad voor de zwemles van de jongens. Daarna ga ik zelf even wat stripwinkels bezoeken downtown. Morgen gaan we een introductie-rondleiding in Healesville sanctuary krijgen, als deel van ons verse lidmaatschap van FOTZ.

Het was koud vanochtend, maar de zon is inmiddels alweer gaan schijnen en het wordt al warmer. De jongens waren ook wel ERG vroeg vanochtend (ja hoor 6 uur... snik).

4-Nov-2005, vrijdag
N: Het is vannacht goed afgekoeld, in huis is het nu 20,5 graden. Ik vind het kil en loop met een vest aan.

N: Missie voor vandaag: zomerbroeken voor de jongens kopen; luchtig voor het warme weer, toch lang om de knieen en benen een beetje te beschermen tijdens het kruipen. Het is gelukt, in Highpoint een groot winkelcentrum niet ver van hier (deze maand openen er in een nieuwe vleugel 80 nieuwe winkels). Helaas kon ik niet hetzelfde in verschillende kleurencombinaties krijgen, dat vind ik het leukst voor de jongens. Dan zijn ze anders maar ook hetzelfde. Nu 2 dezelde setjes gekocht waarschijnlijk dragen ze dan de broeken met verschillende shirts en de hempjes met verschillende broeken om toch een verschil te krijgen. Heel veel rokken en jurken voor mij gezien, ze zijn vanavond tot 9 uur open misschien........

B: Het werk was vandaag weer lekker druk. De auto die we in de klimaattunnel hebben gaat maandag terug naar Holden dus moest ik nog de nodige software voorbereiden om de laatste tests te kunnen doen. Daarna heb ik even 'rust' om de enorme berg informatie die we bij de tests hebben vergaard te verwerken voordat we aan de volgende auto beginnen. De deadline voor onze software is eigenlijk al lang en breed verstreken maar er moet nog een hoop gebeuren, al ziet het er wel goed uit, het eind is in zicht.

3-nov-2005, 7 jaar geleden trouwden wij.
N: Bewolkt tot zwaar bewolkt vanavond waarschijnlijk onweer, 24-27 graden en een flinke wind. Het is heerlijk buiten. Ommetje gemaakt om restaurant te bespreken. Mark en Cathel passen vanavond op de kinderen.

2-Nov-2005, woensdag,
N: Vanochtend hebben we weer ontbeten met een boterham. Ieder keer als we dit doen moet ik aan de Maternity and Health Nurse (consultatiebureau) denken. Die was erg verbaasd met onze gewoonte om voor ontbijt EN lunch een boterham te eten, en dan nog wel met een beker melk erbij. Ze vroeg zich af of dat wel genoeg variatie was (!?). Maar omdat we nu eenmaal in Australie wonen proberen we ook de Australische gewoontes en hebben we Weetbix gekocht: een Australische ontbijt cerial. Met wat melk erbij lijkt het net of je behangplaksel eet, met wat Jam of anders erdoor wordt het al beter. W&M smikkelen er net zo van als een boterham, dus we wisselen het af.

Ik ga 25 vliegenmeppers kopen, dan is er altijd wel 1 onder handbereik!

En ik weet nu dat het tussen 11 en 2 lekker rustig is in de winkels. Waarom? Omdat die mensen verstandig zijn en zo min mogelijk arbeid verrichtten ergens in de schaduw. Ze duwen zeker geen tweeling door de straten.

Melbourne Cup Day : 1-Nov-2005,
B: Melbourne Cup Day, een Melbourniaanse feestdag (en dus heeft iedereen vrij) ter gelegenheid van de Melbourne Cup paardenrace, die voor de 3e keer door hetzelfde paard is gewonnen (dat schijnt bijzonder te zijn, heel anders dan Formule 1 racen dus). Het is 31 graden buiten, het is gelijk onze eerste warme dag in dit huis, en het lijkt vrij goed te gaan. We hadden geen plannen vandaag na de drukke afgelopen dagen. Toen Branko vanochtend Warrun even aan het bevrijden was van de produktie in zijn luier werd het ineens opvallend stil in de kamer. Max bleek in staat te zijn geweest om het ontbijtbord van Branko van tafel te pakken en eens te kijken wat pappa zoal eet. Hij kon het wel waarderen (pindakaas met Nutella)!

's Middags hebben we een fruit-smoothie gemaakt en daarbij ontpopte Warrun zich als een hele goede imitator van het geluid van een staafmixer!

Aan het eind van de middag hebben we even in de speeltuin naast het huis gespeeld waar Max zich zonder enige angs voorover van de glijbaan bleef storten, kirrend van de pret vooral als hij onderaan tegen Warrun opbotste. Het lijkt er op dat hij wel weer helemaal hersteld is van zijn inentingen.

31-Oct-2005, extra vrije dag
B: Vanochtend zijn we naar de verjaardag van John geweest (een van de kinderen van de StKilda Road parentgroup) waarna we eindelijk de visa van de kinderen in hun paspoort hebben laten zetten (ongelofelijk wat zijn wij laks!)
N: Ja jullie lezen het goed we zijn op een maandag met zijn 4-en er op uit geweest. Branko heeft nl. maandag en dinsdag vrij ivm de Melbourne Cup dinsdag. Dat is een paarden race. De races zijn hier groots en worden gevierd, BBQ's, wedden, hoeden, jurken en af en toe rent er ook nog een heus paard. Spring carnaval heet het hele gedoe en duurt van eind september tot half november.

30-Oct-2005, Zondag dierentuindag
B: Voor de tweede keer naar de dierentuin geweest met de jongens. Dit keer wilde Nanette de zeehonden zien, en dat was een prima keuze. Ze gingen net hun oefeningentjes doen met de oppassers dus er was veel te zien. Max vond het een klein beetje eng, alhoewel hij gisteren bij het zwembad hardnekkig probeerde om het water in te kruipen. (hij mocht niet meedoen van ons omdat hij nog verkouden is).
Na het zwemmen ballen voor de jongensgekocht, van de water/zandschelp die ze voor hun verjaardag hebben gekregen hebben we een heus ballenbad gemaakt. Prachtig.