Branette's Australian Blog

December
vorige maanden: hier

last updated 01-Jan-2006

31-dec-2005, Zaterdag 'Summer has arrived'
Toen we hier naartoe verhuisden had ik niet verwacht dat ik zoveel zou genieten van het warmere klimaat hier, maar hier ben ik en ik geniet er met volle teugen van. Helaas is het zo dat als het in alle seizoenen lekker warm is er natuurlijk ook 1 seizoen is wat misschien wel erg warm is; de Zomer. Ik maakte me hier dan ook een klein beetje zorgen over.

Tot nu toe hebben we wel af en toe een warme dag gehad (tot 36 graden ofzo) maar dat was steeds maar 1 of 2 dagen en 's nachts koelde het lekker af. Deze week echter is de warmste week die we tussen Kerst en Oudjaar hebben meegemaakt. De voorspellingen waren voor elke dag boven de 30 graden (het bleef soms een stuk koeler) en vandaag was de voorspelling zelfs 42 graden in Melbourne! Dit gaat samen met een 'total fire ban' wat volgens mij betekent dat ook vuurwerk niet mag worden afgestoken vandaag. (nou JA zeg!) Zoals de foto laat zien staan ook de thermokoppels van onze thermometer te sputteren tegen 42 graden aan de schaduwkant van ons huisje. Ik zit nu lekker koel binnen (slechts 30 graden) om dit te schrijven.

Het voordeel van dit weer is wel dat de was buiten lekker snel droogt, maar helaas verloor ik wel wat vocht bij het ophangen van die was. Ik stond me ook af te vragen hoe kleding hier mee om gaat die niet in een wasdroger mag. In de zon zullen de kleertjes vast net zo warm worden als in een wasdroger.

Oh, Max is wakker ik ga hem even halen.

28 t/m 30 dec 2005, bezoekje aan Foster en omgeving
We zijn weer een paar daagjes naar Foster geweest; uit logeren bij Bert en Tineke, die ons weer geweldig verwend hebben. Het is toch iedere keer wel erg rustgevend als we daar zijn dus ongetwijfeld moet het voor hen vrij vermoeidend zijn (anders doen wij iets fout in ons dagelijks leven).
Woensdag vanaf huis eerst naar het huis van Ellen en Paul gereden. Daar een uitgebreide (kerst)lunch genoten. Wij zijn nog tot de avond blijven hangen om vervolgens naar ons logeeradres (Bert en Tineke) te gaan.
Donderdag in de namiddag nog heel even naar het strand geweest met de kinderen.
Vrijdag toch niet terug naar Melbourne maar nog een dagje aan onze logeerpartij geplakt. In Foster is het toch een paar graden koeler dan in Melbourne en er was 38 graden voorspeld voor Melbourne. In de namiddag met Bert, Tineke en Ellen naar het strand geweest. Allemaal enorm leuk in zee gespeeld. Behalve Max en Warrun, die vonden het droge zand de minst slechte optie van alles, en Max is nog niet helemaal te spreken over de smaak hiervan, maar hij blijft proberen. Ik ben zeer tevreden met onze 'strandtent'.

26-dec-2005, Maandag (Boxing day)
Geen tweede Kerstdag hier, maar toch een andere nationale feestdag. En aangezien Kerst gisteren op zondag viel is het morgen ook nog een nationale feestdag om het goed te maken (goede zet!). We zijn weer eens naar de dierentuin geweest met zijn vieren, waar vooral de vogels voor bekoring konden zorgen (die bewogen tenminste).

25-dec-2005, Kerstdag
B: In tegenstelling tot algemeen geloof is dit niet onze eerste, maar onze derde Kerst in Australia. Maar het is wel voor het eerst dat we hier zelf wonen. We zijn rond 12 uur vertrokken naar Helen, Martin en hun zoontje John, die aan het strand in Port Melbourne wonen (vlakbij mijn werk). Dit zijn Engelse expats die hier een paar jaar wonen en ze vonden het leuk om Kerst niet alleen te vieren. Uiteraard zagen wij het ook wel zitten om Kerst-op-zijn-Brits te ervaren.

Max en Warrun hadden het erg moeilijk vandaag, ze wilden eigenlijk alleen bij Nanette zijn en alleen na lang aanschouwen wilden ze wel eens zelf wat spelen. We hebben ze bij wijze van uitzondering dan ook maar met speen laten spelen om ze wat gerust te stellen.

Omdat het zulk geweldig lekker weer was (alleen een petit peux veel wind) moesten we uiteraard even een strandwandeling maken na de Kerstlunch, om ruimte te maken voor de volgende 3 desserts. Het blijft raar aanvoelen om kerst te vieren terwijl het warm is en je langs de palmen wandelt. Het strand rond Kerst is voor mij niets nieuws, maar wel om het zonder winterjas te doen.

24-dec-2005, zaterdag
Geen zwemmen vandaag, het is zomervakantie tot eind januari. Wel vroeg op om naar de Cancershop te gaan, die tot 12 uur open is. Allebei een zonnebril gekocht (eindelijk!). Op de terugweg gestopt bij de winkel met zitzakken waar we normaal altijd langsrijden. Na een half uur dubben over wel of niet kopen. Een half uur gedubt over een grote of een kleine kopen om vervolgen in een snelle 20 minuten te besluiten welke kleur! We kregen hem gevuld mee en werd voor ons vakkundig in de auto gepropt.
Het is een goede aanvulling voor onze luie woonkamer. 's Avonds gelijk gebruikt om een filmpje te kijken. Perfect! Hopelijk komen Max en Warrun ook over hun terughoudendheid heen en hebben ze uren klimplezier.

23-dec-2005, vrijdag
N: De voorspelling voor vandaag: bewolkt en 36 graden. Een prima dag om binnen te blijven en alles dicht te houden zodat zon en warme lucht zo veel mogelijk buiten blijven. Helaas om 4 uur toch naar buiten moeten gaan. Warrun stopt steeds zijn vinger in zijn oor (vooral tijdens het eten) en hij is hangerig. Even naar de dokter om te voorkomen dat we tijdens de kerst met een oorontsteking zitten en op zoek moeten naar een dokter. Branko was vroeg en kon dus mee. Wel zo handig.

B: Tja ik was alleen vroeg omdat ik me wezeloos gefietst had met een flinke tegenwind. Het leuke van tegenwind als ik naar huis kom is dat dit vaak warme wind is (omdat hij vanaf het vasteland, en dus de woestijn komt), dus het was een lekkere rit. Mijn flesje water was bijna leeg toe ik bij de Dok aankwam.

22-dec-2005, donderdag
Vanmorgen liep ik Megan,de buurvrouw van nummer 4, tegen het lijf (of eigenlijk tegen de auto, zij reed net weg toen ik met de kinderen in de wagenwat boodschappen ging doen) ze zei dat ze later op de dag nog even langs zou komen, als ik het goed verstond. En jawel. Tegen een uur of 4 ging het tuin hek en kwam ze binnen (de deur stond open want Max en Warrun waren in de tuin aan het spelen). Ze had een kerstcadeautje voor ons bij zich. Erg aardig. 's Avonds uitgepakt een rode vaas vol toffee's.
Branko was vandaag weer erg druk op kantoor en na 3 uur ook een beetje eenzaam toen iedereen naar de kerstborrel verdween behalve hij en het team dat aan hetzelfde project werken. Toch is hij nog tot laat doorgegaan.
18-dec-2005, zondag
Vandaag vieren we kerst met de gehele parentgroup, inclusief vaders. Oorspronkelijk plan was om om 12 uur in de Belgische biertuin elkaar te ontmoeten en onder het genot van de bieren en de live muziek wat cadeautjes uit te wisselen. Helaas was er voor deze zondag hier en daar en bui voorspelt, dus zijn we uitgeweken naar iemands huis. Dat was maar goed ook want er is inderdaad een flinke bui gevallen. Het was een gezellige, drukke middag. D.m.v. lootjes kreeg iedereen een cadeautje en verder was er veel eten, gespeel en geklets. Doodmoe kwamen we allemaal weer thuis aan het eind van de middag.

17-dec-2005, zaterdag
Na het zwemmen en een lange middag dut op stap gegaan: Kerstsfeer proeven in het centrum. Eerst met de trein, een goede entertainment keuze voor de kinders. Je stap uit de trein vrijwel direct op het centrale plein waar altijd wat te doen is. In december is er iedere zondag kerstentertainment. Helaas het was zaterdag 4 uur in de middag, we moesten het alleen met de kerstboom doen. Hierna was het plan om in bijna een rechte lijn naar de andere kant van het centrum te lopen om daar weer op de trein naar huis te stappen. Hierbij zouden we langs bijna alle kerstsfeer verhogende extra's van Melbourne komen. De kerstmuziek en kerststal waren ook afwezig op deze zaterdag laat in de middag. De reuze kerstbal was er wel. En ook de etalage van Meyer. Hierin wordt ieder jaar een kerstverhaal uitgebeeld met bewegende poppen muziek en veel tamtam. We zijn achterlangs de rij kijkende mensen gelopen om mee te kijken. Onze kerstspirit is nog niet zo hoog dat we het de moeite vinden om twee blokken verder in de rij te gaan staan om vlak langs de etalage te kunnen lopen. Hierna een korte stop voor diner. Heerlijke take-away currie met zijn vieren op een bankje genuttigd. En toen waren we alweer bij Melbourne Central, treinhalte, winkelcentrum, uitgaansgebied. Langs de winkels naar de trein. Een zeer interessant winkeltje vol snoep gevonden. We konden het niet laten zwart-wit snoepjes in alle vormen te kopen. De dropvoorraad was nog niet helemaal uitgepakt dus we moeten een keer terug.

B: De verkoper in dit winkeltje verzekerde me dat de dropselecte zeer minimaal was omdat hij nog maar net de nieuwe pallet had binnen gekregen. Hij zou ook in de toekomst het drop voorverpakt gaan verkopen zodat het makkelijker was voor de klanten. Tot mijn stomme verbazing verkocht hij echte salmiakballen! Dus ook die kunnen we gewoon hier lokaal krijgen. De selectie chocolade-delicatessen was ook om te smullen. Deze winkel komen we nog wel een keertje: The Original Lolly Store.

16-dec-2005, vrijdag
N: Branko was vandaag erg laat thuis, hij had heel hard gewerkt en het was nog niet af. Thuis stond hem een verrassing te wachten. Overdag had ik de Kerstsfeer in huis aangebracht. Een kaars in de vorm van een kerstboom op de tv. Een slinger kerstlichtjes over een kast bij de computer en op de counter tussen de keuken en het eetgedeelte ons kerstboompje. Het staat toch wel gezellig en brengt ons wat dichter bij het besef dat het al half december is. Want het weer buiten past niet bij de decembersfeer die we kennen.

15-dec-2005, donderdag
N: Vanmorgen met de kinderen weer eens naar de dierentuin geweest. Daar afgesproken met Lauren van partengroup. Het was erg gezellig. Grootste deel van de tijd op het gras doorgebracht, lunch, kletsen, de jongens die achter de vogels aangaan. Het was vandaag weer warm: 33 graden, het is jammer dat er dan zoveel vliegen zijn. Voor we vertrokken hadden de jongens mijn handtas gevonden en zich over de inhoud ontfermt. Max was mijn geld aan het tellen en Warrun had nog niet door dat dat staafje met rode kleur alleen op je lippen moet en niet over je hele gezicht en op al je vingers. Hier geen foto's van. Schoonmaken was even belangrijker.
Na de dierentuin en een hele lange slaap was het eten en badderen. Na het badderen moest er nog heel veel gespeeld worden. En alles in de kamer kan mee gespeeld worden volgens Warrun. Zoals deze kast, even de onderste plank leegvegen en je hebt volop pret.

14-dec-2005, woensdag
N: Alles is weer zo goed als gewoon deze week (op 2 kleine snotneuzen na). Branko is naar zijn werk. Ik en de jongens zijn op en spelen, doen boodschappen enz. Gisteren toch maar niet naar Parentgroup gegaan. Stel je voor dat na ons bezoek iedereen even een griepje krijgt tijdens de kerst. Dat zou niet leuk zijn! Alhoewel ik geloof dat iedereen tegelijk met ons ziekig was. Het is vandaag weer lekker weer dus wij vermaken ons wel.
De cd met 4 'goudenboekjes' verhalen die we van de Sint kregen doet het erg goed. Ik denk dat het nog de geluiden zijn en niet zozeer de verhaaltjes die de kinderen leuk vinden. Maar dat geeft niet.
Het is nu definitief. Warrun zit op 1 slaapje per dag. Nu Max nog, die vindt op het moment 2 nog prima. Lastig zo ligt er altijd wel eentje te slapen.
10-dec-2005, zaterdag
N:Vandaag toch maar gaan zwemmen. Branko was er het slechts aan toe, maar stond als eerste te springen toen ik vroeg wie er wilde gaan zwemmen. Volgende week is de laatste les en dan gaan we na de schoolvakanties weer verder, dat is na 30 januari. In de tussentijd moeten wij zelf maar naar het zwembad gaan en oefenen. Na het zwemmen heerste er weer lange tijd diepe rust hier in huis.

9-dec-2005, vrijdag
B:afgelopen nacht viel niet mee. Bij mij is de koorts nu ook goed doorgebroken en Nanette had moeite om in te slapen vanwege haar hoesten. Tegen half 2 (na 4 uur slapen) ben ik even uit bed gegaan omdat er van alles over mijn werk door mijn hoofd ging, dus toen heb ik even een mailtje naar mijn collegae gestuurd over wat ze moesten doen. Dat mailtje bleek vandaag zijn vruchten te hebben afgeworden dus dat is wel fijn. En ik heb weer heerlijk geslapen hierna.

Overdag een beetje rustig gedaan. Nanette vooral met de kinderen bezig en ik een beetje werken en uitzieken. 's Avonds naar de mausseur geweest (kadotje van Nanette) dus dat was een fijne afsluiting van de week.

8-dec-2005, donderdag
Vandaag lijkt iedereen een stuk gezonder. De jongens hebben vanmorgen meer dan een uur gespeeld zonder er bij te gaan liggen. Ook hebben ze gegeten dus de papflessen kunnen weer worden opgeborgen. Branko is weer werken en Nanette is ook op.
Afgelopen nacht zagen we het nog niet zo zonnig in. Door het andere eetpatroon wilden de jongens de afgelopen nachten om 3 uur een fles. Vinden wij niet erg. Drinken en eten is goed, zeker met koorts en ziekte en na deze nachtflessen sliepen ze wel door tot ver in de ochtend, een kleine opoffering dus. Vannacht na de fles gaf Warrun echter bijna alles terug IN het bed van Nanette. Na het schoonmaken van kind en vervanging van kleding en beddegoed lag alles en iedereen weer goed en wel in zijn eigen bed en hoorde we een kleine contributie van Max. Dus nog een keer op, nog een bed verschonen, kind poetsen, troosten enz. Hierna heerlijk geslapen, dat wel je hebt het net een beetje extra verdiend.

4-dec-2005, zondag
Alles loopt anders dan je zou plannen. Dat is 1 ding dat zeker is als je kinderen hebt. Dit weekend 2 keer opgebeld door Australiers om ons mee uit te vragen, middagje in het park. Beide keren nee moeten zeggen. Ten eerste omdat de kinderen heel besmettelijk zijn ten tweede omdat we ons echt niet lekker voelen. Uiteindelijk zondag er toch nog op uit geweest, maar dan naar de dokter. Om 4 uur hadden de jongens al 48 uur tegen de 39 graden koorts (als hun medicijnen uitgewerkt waren), en dan is het tijd om naar de dokter te gaan (staat er op de verpakking van de medicijnen). Gelukkig na wat bellen een clinic in Essendon gevonden die niet om 1 uur dichtgaat (zoals die hier in Moonee Ponds). Oordeel van de dokter was hetzelfde. Snot oog, medicijnen, kan wel een paar dagen duren, gewoon door blijven gaan. Dat gaan we dus maar doen.

B: Op een gegeven moment waren de kinderen wakker dus suggereerde Nanette om maar even een stukje met ze te gaan wandelen. Dus voordat ik ze uit bed haalde snel de kinderwagen gereed gemaakt, maar toen ik even later boven kwam om ze te halen lagen ze beide alweer te slapen! De arme jongens zijn echt ziek!

3-dec-2005, zaterdag
B:Helaas, Nanette heeft inmiddels ook iets van het griepje te pakken wat Max en Warrun teistert. Max heeft vandaag ook een 'snot-oog' ontwikkeld en voelt zich duidelijk ook niet zo prettig. We hebben allemaal veel geslapen vandaag en zijn alleen even buiten geweest om de kermis op de racecourse te bekijken. Niet erg spannend maar de jongens vermaakten zich kostelijk. (met het kijken naar mensen... niet in de achtbaan!)

links, Augustus 2005

onder, December 2005

 

 

 

Kleine zwaantjes worden groot.
In augustus waren de zwaantjes in Queen's Park nog duidelijk als jonge zwanen te herkennen.

Dat is nu al een stuk moelijker geworden. Rara wie is het jonkie?:

2-dec-2005,vrijdag
B:Laten we zingen:

"Als het eens regent en je de zon niet ziet;
kun je er tegen, 't hindert geen biet!
Laat het maar sauzen ja,
Hahaha HA haha
wat er vandaag valt, valt morgen niet."

Dat kan natuurlijk allemaal wel wezen, maar als de regen hier vandaag naar beneden komt dan komt het ook echt met een noodvaart de heuvel af gestroomd! Het is ineens wel erg duidelijk waarom dat schattige beekje waar ik elke dag langs naar mijn werk fiets (Moonee Ponds Creek) een bedding heeft waar zelfs de Maas nog wel zijn ei kwijt kan.

 

 

Als ik de borden mag geloven lopen de fietstunnels ook regelmatig onder water hierdoor maar dat heb ik nog niet mogen meemaken.

 

 

 

avond:
B:Warrun ZiekjesVanavond is Nanette met de moeders van de parentgroup naar een lingerie-party gegaan dus ik mag even voor de kinders zorgen. Warrun voelde zich al niet zo lekker door een kleine oogontsteking maar Max is duidelijk ook niet helemaal top meer. Nadat ze in bed waren gelegd heeft Warrun duidelijk gemaakt dat hij toch liever even op wilde blijven dus heeft hij tot laat gespeeld. Toen zijn broer wakker werd zijn we naar boven gegaan en zijn ze beide op en tegen mij in slaap gevallen. Quality-time met de kids noem ik dat.

Max ZiekjesIk realiseerde me hierdoor weer eens dat we tegenwoordig niet zoveel meer nodig hebben om gelukkig te zijn. We wonen tegenwoordig in een stad die beroemd is om de enorme verscheidenheid aan culturele bewonderingswaardigheden, maar tot nu toe hebben we eigenlijk vooral diverse voorstellingen en tentoonstellingen aan ons voorbij laten gaan. Zouden we een beetje aan het insuffen zijn? Of is het gewoon een andere levensstijl, dat we liever ergens op een grasveld zitten tussen de 'wilde dieren' terwijl Max en Warrun de wereld om zich heen verkennen... Het lijkt wel alsof ik het interessanter vind om te zien hoe Max voor het eerst een Wallabi aait dan, de nieuwste film die in de bioscoop draait. Vreemd, wie hat dat ooit gedacht toen we nog 2x per week naar de bios gingen.