Branette's Australian Blog

Januari
vorige maanden: hier

last updated 02-Feb-2006

2-Feb-2006, donderdag
Weer een vroege start vandaag. Het zal wel de gewoonte worden als de kinderen van 2 naar 1 slaapje gaan op een dag. Om 9.30 uur begon Mainly Music bij het Leger de Heils in Essendon. Michele met haar tweeling Jake en Amber had me hierover verteld. Het was erg leuk, liedjes met de kinderen of en toe met attributen, doekjes, trommel enz. En hierna thee voor de ouders en lekkers voor iedereen. Het laatste stukje mochten de kinderen even spelen. Er werd een grote doos met veel leuk houten speelgoed neergezet. Warrun vond het allemaal wel leuk maar bleef het liefst op schoot zitten. Max is na 2 maanden op schoot zitten weer op avontuur en heeft 1 liedje in het midden van de groep zitten swingen en tijdens het spelen heeft hij een hele ronde gemaakt langs al het speelgoed en alles even aangeraakt, met medewerking van de andere kinderen en anders met kracht.
Branko is met de auto naar kantoor en neemt vanavond zijn fiets mee terug die gelijk doorgaat naar de fietsen winkel. Ik ben benieuwd wat ze ervan gaan zeggen.

1-Feb-2006, woensdag
(vandaag is mijn vader jarig, maar nu nog niet want het is hier 10 uur vroeger)
Een erg sociale dag vandaag. Vanmorgen een tijd met Edith gesproken via Skype(internet). Terwijl wij aan het kletsen waren belde Michele, iemand hier uit de omgeving die ook een tweeling heeft. Toen ik met Edith moest stoppen omdat de kinderen erg op ontdekking uitgingen en ontdekte dat een Benno cd-kast (geen Billy!) heel makkelijk omvalt als je er samen inklimt. (Gelukkig viel hij op de zitzak dus ze zaten er ietswat verbaasd en geschrokken onder). Nadat alles getroost en afgeleid was Michele teruggebeld. Met haar even bijgeklest (van de afgelopen 6 weken) en afgesproken voor een uur later in het park, bij het koffiehuis. Vlak daarna belde Melisa, iemand die ik via Michele ken en hier bijna op de hoek van de straat woont (ze woont naast de school). Uiteindelijk met Melisa naar het park gelopen waar we Michele ook zagen. De kinderen hebben zich erg vermaakt in een lichte miezerregen (aarde wordt dan blubber en zeer goed speelgoed vinden Max en Warrun). Wij vonden zelfs tijd om een kopje koffie te drinken (niet tegelijk, maar dat krijg je met 4 lopers en 1 bijna loper(Max)). Toch tijd gevonden om bij te kletsen en plannen voor de komende weken te maken. Een leuke ochtend gehad.
Thuis 2 drijfnatte kinderen uitgekleed en in een lekker warm bedje gelegd voor een middagslaapje.

31-Jan-2006, dinsdag
Vandaag onderstaande mail verstuurd
Hi everybody,
10 Days ago this nice, good-natured, young lady walked into our lives and has hardly left our front garden since. We can't keep her. Can you give her a nice home, or do you know anybody who can?  Please let us know.

Ook bij de fietsen'maker' langsgeweest. Hij schrok erg van het verhaal en ik hoefde de remkabel die Branko nodig heeft niet te betalen en ook de nieuwe binnenband voor mijn fiets was gratis.

Onderweg naar mijn werk merkte ik dat mijn fiets nog zeker niet helemaal lekker draait dus in de lunchpauze heb ik de boel maar weer eens open gemaakt. Gelijk sprongen er twee technici op mijn nek die vol overgave de hele versnellingsnaaf van mijn fiets uit elkaar gingen halen (terwijl ik ze er van probeerde te overtuigen dat dat ECHT niet nodig was). Op den duur kwam hun baas mij vertellen dat ze goed betaald werden om mijn fiets te repareren dus toen dropen ze uiteindelijk af. Aan het eind van de dag heb ik nog een poging gedaan om de boel weer in elkaar te zetten en dat is gedeeltelijk gelukt (de versnelling werkt niet echt goed meer na de de- en re-montage).

Ik vrees dat mijn fiest nooit meer echt zo lekker zal rijden als hij eerst deed. Het lot van een vreemde fiets in dit land denk ik. Ik zal eens overwegen of een Australische fiets wat voor mij is.

30-Jan-2006, maandag
Vandaag heb ik mijn fiets verder bestudeerd en ben ik er achter gekomen dat ze erg veel dingen verkeerd in elkaar hadden gezet op mijn fiets. Ik ben dus eventjes bezig geweest om mijn achterwiel weer goed op mijn fiets te zetten (althans dat dacht ik) zodat ik er de volgende ochtend weer mee naar mijn werk kon.
Verder vandaag Nanette's fiets meegenomen van mijn werk naar huis, omdat die daar al een tijdje stond met een flink lekke band (en hele scheur in de band zelfs!).

Een heerlijke bosbessencake gemaakt. Het recept van de cake werkte goed met de bosbessen samen. Onderin de bakvorm heb ik een laagje bessen gelegd en die vormen nu een hele rijke spons/sausachtige top. De cake heb ik gebakken in mijn twee nieuwe tulband bakvormen. Goed cadeau dat is meegebracht vanuit Nederland. Als Gerda en Sjoerd weer hier zijn zal ik ze nog eens gebruiken.
Vandaag ook Max 'betrapt' bij het stiekum oefenen met lopen. Heel leuk om te zien hoe de jongens ontwikkelen en dingen uitproberen. Als ik ze bespied sta ik in de keuken in het hoekje en ze hebben niet door dat ik ze dan nog precies kan zien.

29-Jan-2006, zondag
Inpakken, sleutel afleveren en klaar voor vertrek. Max en Warrun waren nog niet van plan om te gaan slapen. Onze ervaring is dat we het beste lange stukken in de auto kunnen rijden als zij slapen. Voor en na het dutje kijken en spelen ze nog wat en tegen de tijd dat ze er genoeg van hebben stoppen we voor een pauze (waarna ze weer slapen) of zijn we thuis. Maar deze zondagochtend waren Warrun en Max nog niet toe aan een slaapje. Dat kwam helemaal niet verkeerd uit, want nu konden we nog een bezoek brengen aan het Koala conservation center. Een erg leuk park met 2 stukken waar je verhoogd loopt dus meer op ooghoogte Koala's kan spotten. Hierna afscheid genomen van Bert en Tineke en voor een paar dagen van Gerda en Sjoerd die de omgeving van Foster gaan verkennen. Toen was het tijd om weg te rijden. Nog heel even afgeslagen na de brug vanaf Phillip Island omdat hier om half 12 de Pelicanen gevoerd worden (helaas kwamen we om 11.35 aan en zagen we ze alleen nog wat rondzwemmen). Koffie en koek ingeslagen en we konden op weg.
Thuis alles uitgepakt. Met z'n allen Branko's fiets opgehaald en gelijk take-away pizza en gnocchi gehaald voor avondeten. Max kan nu echt al 3 of 4 stappen achterelkaar zetten. Alhoewel hij nog niet heel overtuigd lijkt. Warrun loop geregeld een rondje of heen en weer tussen Branko en Nanette.
Na deze dagen heel vroeg naar bed.

Het ophalen van de fiets bleek een klein avontuurtje te worden. Ik heb nu uit eerste hand ervaren wat het nadeel is van het hebben van een exotische (Nederlandse) fiets in Australie: de fietsenmaker snapt het niet zo. Ze vertelden vol lol hoeveel moeite ze hadden gehad om het achterwiel van mijn fiets te krijgen. De fietsenmaker had nog even onze fietskar gerepareerd en daarna hebben we die achter mijn fiets gehangen en zijn we op pad gegaan.

Vlak bij huis ontdekte ik dat ze ook moeite hebben gehad bij het terug zetten van het wiel want toen ik remde sloeg mijn stuur onmiddelijk haaks waardoor ik een duik over het stuur naar het asfalt maakte. De kinderen in de kar zaten me aan te kijken met ik blik van "Waar is hij nou weer mee bezig". Het bleek dat ze waren vergeten de remtrommel van mijn achterrem vast te maken aan het frame waardoor die bij het remmen de hele remkabel ging oprollen todat er via die kabel keihard aan het stuur werd gerukt. Vervolgens moest ik mijn fiets op de nek nemen (terwijl de kar er nog aan hing) en naar huis lopen.

28-Jan-2006, zaterdag
Een dag vol ongeplande activiteiten. 's Morgens konden Branko en Nanette samen weg terwijl Gerda, Sjoerd, Tineke en Bert op de slapende kinderen pasten. Dit uurtje hebben we gebruikt om wat golfballen weg te slaan. Leuk om weer eens de slagen van golf te oefenen. We stonden overdekt dus het beetje miezer dat viel was alleen maar verfrissend. Toen de kinderen wakker waren met 2 auto's naar Cowes, het grootste dorp op het eiland gereden. Een markt bezocht, de winkelstraat bekeken. En besloten om toch naar de zeeleeuwen te gaan het met bootje. Eerst nog lunch op het strand en daarna was het tijd voor Nanette, Gerda en Sjoerd om naar het bootje te gaan. In Cowes was vanalles gaande vlak voor vertek van de bood werd een biatlon gestart. Een stuk zwemmen door de zee en daarna een stuk rennen. Branko vertelde dat de jongens zeer geinteresseerd naar de renners hadden gekeken. Tineke, Bert en de kinderen hebben een middagdutje gedaan, Branko hield overzicht en kon wat lezen. Bij Nanette, Gerda en Sjoerd klotste het aardig op het bootje, na zo'n 50 min. varen kwamen we bij wat rotsen die aan de punt van het eiland liggen. Hoe dichterbij we kwamen hoe duidelijker het was dat ieder bobbeltje op de rots geen rotsblok was maar een zeeleeuw. De boot positioneerde zich tussen 2 rotsen zodat vanaf alle kanten goed zicht was op de beesten. Na geruime tijd keerde de boot om en zette er een flinke vaart in om weer terug te gaan. Hierna was het naar huis, kinderen voeren, zelf eten. Kinderen naar bed en in de auto met Gerda en Sjoerd naar de Pinguinparade. Enig, schattig, bijzonder, rare situatie om de pinguins te bekijken die na zonsondergang terugkeren naar hun jongen. Er zijn veel woorden om dit evenement te beschrijven. Warrun had een zware nacht, waarschijnlijk door een opkomende verkoudheid en niet door zijn oor.

27-Jan-2006, vrijdag, Gerda's verjaardag
Na een redelijke nacht voor iedereen, vroeg op dankzij Max en Warrun. Lekker buiten en op het balkon gezeten en de plannen van Gerda en Sjoerd voor de ochtend aangehoord en geprobeerd te remmen. Gelukkig hiepen de jongens mee door een vroege ochtendslaap te houden hierdoor zaten we 'vast aan het huis'. Dit kwam goed uit omdat wij wisten dat Ellen gepland had een verrassingsbezoek te brengen aan Gerda. En dat werkte, het was een echte verrassing. Nadat de jongens wakker werden een bezoek gebracht aan Phillip Island Wildlife park. Een wildpark met vrij standaard hokken, niet heel bijzonder, maar wat wel bijzonder is: de weide met Emu's en Red Kangaroo's waar je tussen mag en het stuk bushland met Wallaby's en Kangeroo's waar je een leuke wandeling maakt. Bij thuiskomst waren de jongens weer aan een slaapje toe. Toen we allemaal met een kopje thee zaten arriveerden Bert en Tineke. Ellen moest kort hierna weer op huis aan. Vlak voor bedtijd viel Warrun na een stukje lopen, zoals hij zo vaak doet. Alleen schrampte hij dit keer met zijn oor langs de koffietafel. Zelfs Max zat met tranen in de ogen van de schrik. Om zeker te zijn en ik het niet zag zitten een peuter met een bloemkooloor te hebben, zijn we langs het ziekenhuis gegaan. Hier werden we erg aardig geholpen. Ondanks al het bloed bleek het heel oppervlakkig te zijn, bijna een schaafwondje. Voor onze gemoedsrust heeft de zuster er een hechtpleistertje op gedaan. Binnen een half uur was alles weer over en vergeten.
26-Jan-2006, Australia Day
Een feestdag. Branko heeft een vrije dag en met morgen ook vrij genomen, hebben we een lekker lang weekend. Na lang wikken en wegen hebben we besloten naar Phillip Island te gaan (en niet naar de Grampians of het gebied rond Healsville. Achteraf ben ik heel blij dat we niet naar de Grampians zijn gegaan want daar is een flinke bosbrand gaande). Het huis op Philip Island ligt midden op het eiland in een dorp of liever een verzameling vakantiehuizen. Verder is er niets, geen winkel, geen bakker. Met 3 slaapkamers, 3 badkamers en bedden voor 10 personen een lekker ruim huis. Donderdagochtend eerst alles in de auto's geladen. Het blijft een hele bulk met de campingbedjes, kinderstoelen, speelgoed en kleding voor de kinderen. Vanaf 2 uur mochten we in het huis. Hierna nog wat boodschappen gedaan en verder niets. Heerlijk.

25-Jan-2006, woensdag
In de ochtend Gerda en Sjoerd afgezet bij het vliegveld. Nee, ze gingen niet al naar huis, ze gingen een auto huren voor de komende dagen. Nanette is gelijk met de kinderen naar huis gereden en heeft er een rustig dagje van gemaakt na alle uitstapjes de afgelopen dagen. Gerda en Sjoerd hebben de auto uitgeprobeerd en hun weg gezocht door Melbourne. De boodschapjes die ze in Highpoint wilden doen werden allemaal gekocht en de weg naar huis werd ook gevonden. Om af te koelen brachten ze hierna nog even een bezoekje aan het zwembad. En ze zijn het met Branko eens. Een 50m bad is heel erg lang als je 25m gewend bent. Max is begonnen met zijn eerste losse stapjes. Erg leuk.
's Avonds Nanette als gewoonlijk naar Pilatesles. Ze had een speciale les deze keer, de andere 3 hadden afgezegd ivm andere bezigheden, dus het werd een prive les!

24-Jan-2006, dinsdag
Dinsdag, dus Parentgroup! Deze dinsdag kwam er iemand van JigSaw langs om te vertellen over al hun mooie speelgoed. De kinderen mochten alles uitproberen en afslobberen. Gerda en Sjoerd waren ook mee om een indruk te krijgen van waar wij 4 weken hebben gewoond en hoe parentgroup is. Warrun had vandaag echt last van zijn doorkomende kies, hangerig en een beetje verhoging.
Op de terugweg naar huis Gerda en Sjoerd bij Victoria Market afgezet. Ze zijn na het bezoek aan de markt met de tram naar huis gekomen.
23-Jan-2006, maandag
Het is vandaag waarschijnlijk niet boven de 25 graden geweest! Heerlijk koel. De ochtend in de dierentuin doorgebracht. Warrun gaat steeds meer lopen, onbewust verplaatst hij zich niet meer kruipend. Het is ook weer leuk om te zien hoe snel deze ontwikkeling gaat. (Terug naar het verslag van het ochtendprogramma: Zeker heel vroeg is de activiteit van de dieren in de tuin zeer leuk. 's Middags thuis met alle deuren en ramen open en genieten van de koelte. Aan het eind van de middag met de kinderen naar het speelplaatsje naast het huis. Het stuk met asfalt was heleaas nog te warm om ze lekker rond te laten lopen achter hun loopauto's dus toen maar even bij/met de rest gespeeld tussen de houtsnippers. Opa was niet heel gelukkig met het advies dat het niet nodig was om iets aan de voeten te doen. Na het spelen was het een hele toer om de jongens weer binnen het hek in de voortuin te krijgen. Warrun snapt niet waarom je opeens achter de loopauto moet lopen nu hij er toch al maanden naast kruipt terwijl hij hem voortduwt. En hij zat prima op straat naar alles om zich heen te kijken. Max snapte echter weer niet waarom hij nou in de voortuin moest blijven terwijl je zo leuk heen en weer kon lopen voor de tuin langs. Het eeuwig geduldige bad was zeer nuttig voor deze warme, inmiddels zwarte mannetjes.

22-Jan-2006, zondag
Zelfs de weersvoorspelling kan geen goed woord vinden voor de 41 graden van vandaag. Om toch niet de hele dag stil te zitten voor een ventilator, 's morgens op stap geweest. Branko was net op tijd wakker om mee te gaan. (uitslapen in een stikhete kamer gaat niet (iemand had de deur dichtgedaan om hem niet te wakker te maken met huisgeluiden)).
Ondergronds geparkeerd bij Crown. Hierna over de southbank naar het overdekte stuk bij het Artscentre gelopen, door winkelpromenade's waar mogelijk, om van de zon te ontsnappen. Bij het Artscentre was de wekelijkse Arts & Craftsmarket, dit keer niet de hobbyisten die bij de Moonee Ponds Market hun in de winter bijelkaar gehobbyde hobby slijten, maar meer professionele kramen. Wel erg leuke dingen gezien. Tegen 12 uur hadden de kleine jongens er echt genoeg van en zijn we naar huis gegaan. Zij hebben toen bijna 3 uur geslapen en wij hebben naast de ventilator gezeten. 's Avonds eindelijk wat wind.

21-Jan-2006, zaterdag
Ook over deze zaterdagochtend kan ik, Nanette, weinig melden behalve dat ik heerlijk geslapen heb. Branko is met kinderen en Gerda naar de supermarkt geweest, ze kwamen volbeladen weer teruggewandeld. Met.... een (wat later bleek) nog geen 4 maanden oude ringstaart possum. Gevonden onder een bankje in Queens Park. Na wat rondbellen besloten dat de beste plek het dierenziekenhuis in Noord Melbourne was. Hier hebben Gerda en Branko het diertje afgegeven.
's Middags met Max en Warrun en zonder opa en oma naar de verjaardag van Bailey. Het was inmiddels alweer zo'n enorm warme zomerse dag (> 35'C). De kinderen bleven stevig bij ons en ook het zwembadje vonden ze niet interessant. Binnekort een keer met Anna, Trevis en Bailey afspreken zonder de 35 graden en de 35 andere gasten.
Ondanks de warmte toch weer vroeg naar bed. Met een ventilator aan je voeten kom je toch nog in slaap bij zo'n 28 graden.
20-Jan-2006, vrijdag
Vandaag had Branko geen vrij. De rest met een auto vol naar Highpoint vervoerd. Een vroege start zodat we veel winkels lang konden gaan (blouses voor Nanette, hoed voor Gerda, speelgoed voor de kinderen, koffie en koek om wakker te blijven). Heel handig winkelen met een opa die de kinderen bezig houdt, of de kinderen die een opa bezighouden. Na Highpoint nog langs BabyBunting voor cadeautje voor Bailey en Ray's Outdoor voor een hoed voor Sjoerd. 's Middags weer tijd voor buitenpret met ballen en waterbak. Branko was niet te laat thuis en met een testauto, dit weekend kunnen werk en plezier gecombineerd worden.
19-Jan-2006, donderdag
Branko moest er vandaag vroeg uit. Zijn ouders landden om 7 uur en die konden we na zo'n tocht natruurlijk niet op ons laten wachten. Ze hebben zich echt tot 's avonds staande en wakker gehouden, toen mochten ze eindelijk slapen. Nanette en Gerda 's middags boodschappen gedaan bij de supermarkt, groenteboer en de kaas/delicatessenwinkel.
18-Jan-2006, woensdag
Vanmorgen was het vroeg dag, niet dat de jongens extreem vroeg wakker waren onze nacht was te kort. Gisteravond uit eten en naar de film (Harry Potter). Daar hebben we wel een kort nachtje voor over. Afgelopen nacht al in de logeerkamer geslapen. Vandaag alles gezogen en onze kamer 'omgetoverd' in logeerkamer (dat houdt in afstoffen, en alle losse rommel die rondslingert weghalen, het is nu heel netjes). Wel gezellig huishoudelijk werk doen met de jongens om je heen. Het gaat niet snel maar dat geeft niet, we hebben de hele dag, en nog een nacht.
Warrun was vandaag weer volop aan het oefenen met lopen. Max loopt heel goed achter zijn duwauto (beter dan Warrun) maar Warrun durft al los te lopen (zie foto). Terwijl ik dit zit te typen loopt warrun van koffietafel naar kinderhekje (zeker 3 m) en weer terug, nu al 4 keer. Het valt me op dat hij naar links afbuigt als zijn linkerarm naar beneden gaat en hij slingert naar rechts als hij zijn rechterarm omlaag doet.
Gisteren bij parentgroup hebben we leuk dat loopstijlen van de kinderen kunnen vergelijken. Eentje kan alleen lopen als hij zijn handen omhoog heeft.
15-Jan-2006, zondag
Nog een dag in dit lekkere luie weekend. Mark en Cathel brachten fietsend onze fietsen terug die ze geleend hadden. Na een kopje thee vertrokken ze met de tram richting centrum. Branko en ik hebben onze kasten 'familiebezoek klaar gemaakt'. In de logeerkamer hebben we onze kleding ondergebracht zodat er in onze slaapkamer ruimte is voor de kleding van opa en oma. De rest van de kamer ruimen we dinsdag of woensdag op en dan verhuizen wij naar de logeerkamer. Op deze manier hebben Gerda en Sjoerd een rustige kamer waar geen commode of extra bedje staat waar we dagelijks bij moeten.
Tijdens het omzetten liet Warrun meerdere keren zien dat hij het lopen steeds beter onder de knie krijgt. Hij loopt niet alleen onder aanmoediging naar 1 van ons, maar ook als er niemand kijkt steekt hij opeens over van bed naar kast. Als hij rond het bed rent houdt hij nog wel af een toe een hand aan het bed, maar echt erop steunen doet hij niet. Ook als je hem neerzet blijft hij gewoon staan om uiteindelijk rustig door de knieen te zakken en te gaan zitten.

14-Jan-2006, zaterdag
half 10. Net klaar buiten met de was ophangen. De jongens zijn in de wasmand gekropen (nog steeds samen in dat kleine mandje) en prikken elkaar in het gezicht waarna ze enorm moeten lachen. Ik heb de tijd benut om een kleine barricade op te werpen voor mijn 3 bloempotten. Hopelijk blijven ze er nu wel uit.
's Middags kapper en eindelijk eens in die winkel gekeken waar ik altijd heel langzaam langs loop. Gelijk succes en rok in de uitverkoop en een jurk! De jongens vonden het maar niets als ik in het pashokje verdween.
Hierna onze brillen recht laten zetten, dat zal de komende tijd wel vaker moeten.
Branko is na de hele winkeltocht nog hard bezig geweest. Alle 'tegels' die onder de kinderstoelen liggen eens flink geschrobt en schoongemaakt. Om dit even schoon te houden met de kinderen in de tuin op de picknickmat gedineerd.

12-Jan-2006, donderdag
Om half 10 hadden we afgesproken met Helen en John in het cafe van de Botanische tuin. We gingen de Ian Potter kindertuin bezoeken. Het moet helemaal te gek zijn voor kinderen, ontdekkingstochten, spelen met water, verstopte hoekjes. Alleen maar pret. Over een paar maanden gaan we nog een keer als de jongens echt stabiel en zelfstandig op de been zijn. Nu hebben we ons ook vermaakt hoor. Vooral even graven in de speciale graafstukken in de groentetuin vonden de jongens leuk. Ook John, alhoewel hij niet van natuur onder zijn voeten en handen houdt. Met zijn billen op een kleedje durfde hij toch wat met een hark rond te slaan. Hierna een stukje gras opgezocht en gerelaxt. De jongens laten kruipen en ontdekken en wij wat babbelen en overzichthouden. Het uitstapje beviel zo goed dat ik zelf de auto ben gaan verplaatsen om langer te kunnen blijven en Helen tracteerde op lunch.
's Avond een groot orkest van de krekels in de tuin.
En om half 11 (we sliepen nog niet!) telefoon van vriendin Patrice. Ze heeft afgelopen zaterdag een zoon gekregen. Ze klonk helemaal trots en gelukkig. Dit zijn goede gedachten om mee in slaap te vallen.

10-Jan-2006, dinsdag
Branko mag vanavond na een dag hard werken nog even wat kindersluitingen monteren. Vanmorgen zoals gebruikelijk parentgroup, samenkomst van moeders en kinderen in de botanische tuin we waren met een klein groepje dit keer, 4 moeders en 5 kinderen. Na een lange slaap werd er weer veel geoefend met lopen. Langs de muren kan nu ook bijvoorbeeld. En 's avonds werd er weer volop buiten met het opstapje geoefend.
9-Jan-2006, maandag
Neef Mark met vriendin Cathel zijn komen eten. De afgelopen 2 weken hebben ze met tent een deel van Australie verkend. Veel verhalen, veel gezien zoals tandenpoetsen terwijl 2 kangoeroes je aankijken. Warrun showde nog even zijn nieuwe kunsten. Hij is heel erg bezig met lopen en staan. Als hij en Max rond de tafel gaan doen ze al af en toe stapjes in onze richting om in onze armen te vallen. Ze denken alleen dat we heel enthousiast worden van het in de armen vallen dus het wordt een wild spelletje met steeds minder lopen op die manier.
7-Jan-2006, zaterdag
Wat er deze ochtend is gebeurd kan ik niet vertellen, mijn dag begon pas om half 12. We zijn met de kinderen naar het zwembad geweest, een buitenbad in Queens Park. 3 baden, een 50m bad voor het echte zwemmen een bad van 1 m diep voor de kinderen en een peuterbadje met een kikkerglijbaan. Max en Warrun hadden niet heel veel zin in zwemmen, voornamelijk door het koude water maar hebben zich toch vermaakt. Vooral lopen door water vonden ze erg leuk. Branko en ik nog een baantje getrokken. Een heerlijk rustige dag. Toen de kinderen in bed lagen heeft Branko ons eigen ontworpen en gemaakte tv-meubel verder inelkaar geschroeft. Halverwege viel er een beeldje uit de kast op zijn hoofd dat een flinke bult achter heeft gelaten maar uiteindelijk staat alles weer op zijn plek en zijn we tevreden.
6-Jan-2006, vrijdag
Branko had besloten het deze ochtend rustig aan te doen. Om half 10 dropte de rest van de familie hem af bij zijn werk. Iets te laat want ik had om half 10 afgesproken met Helen en John. Een kleine 15 minuten later zagen we Helen en John 'at the waterfront' voor Crown. Eerst de kerstshow bekeken in Crown; 10 minuutjes muziek en bewegende poppen, ge-ent op de inhoud van speelgoeddozen van vroeger. Zoals deze herten, ze deden denken aan die beestjes op een doosje die je aan de onderkant in kon drukken en dan zakte het hoofd of de beentjes. Hierna naar de overkant van het water. Naar het Aquarium van Melbourne. Vissen bewegen, hebben mooie kleuren en je kan er dichtbij komen in dit Aquarium. De jongens vonden het dus prachtig. Om 12 uur het voeren van de haaien, roggen en schildpadden gezien.(Max en Warrun hebben niet zo veel gezien want er was een trapje dat beklommen moest. John had een lunchtasje van de buren veroverd om in en uit te pakken, en vermaakte zich dus ook). Ook dit aquarium heeft zoals vele aquaria een tunnel gedeelte en 2 hele grote glazen wanden. Maar ook diverse dispays met levende kwallen, en dan zijn ze opeens heel mooi.Heel indrukwekkend allemaal. Hierna even lunchen op het gras en lekker rondkruipen voor de jongens. Terug naar huis voor een slaapje en daarna Branko ophalen, lekker vroeg. Geinspireerd door het mooie weer had ik een korte broek en luchtige schoenen voor hem meegenomen om nog wat te gaan ondernemen. Naar het strand! Vlakbij het werk van Branko is het strand waar we ook met kerst waren. Alleen waaide het nu heel erg hard. Niet leuk om even te gaan zitten. Dan maar door naar het cafe met kinderspeelhoek waar ik een paar maanden geleden was geweest. Helaas dit bleek gesloten (al een flinke tijd aan de staat van het gebouw te zien). Een park dat dichtbij was dan: Albert Park. In een hoek staan wat gebouwen en roeiverenigingen. Allemaal gesloten! Dat vonden we wel erg raar. Toen een goed idee. Terug naar het aquarium. Het kaartje van vanmorgen inruilen voor een jaarkaart, en nog een jaarkaart voor Branko erbij. De kinderen zijn tot hun vierde jaar gratis. In het Aquarium cafe wat genuttigd en enkele vissen bekeken. Toen naar huis, kinderen naar bed en wij de dingen van de avond. Branko heeft nog de badkamer geboend en de wc's.
5-Jan-2006, donderdag
Omdat we gisteren bijna de hele dag in de dierentuin waren was het vandaag boodschappentijd & naar het postkantoor! Vooral de melk was weereens op, en als ik melk haal ga ik met de auto. Dat kwam goed uit bij het postkantoor kreeg ik niet 2 kleine pakjes meer 2x iets flinks wat in 2 grote blauwe zakken is gestopt. Vanavond als B. thuiskomt gaan we kijken wat het is nu weet ik alleen dat het via Sydney is gekomen. Gelukkig kon ik de pakjes kwijt in de auto om vervolgens groeten en fruit te gaan halen en na dit in de auto te hebben gezet naar de supermarkt voor melk en de rest. Thuis kinderen uit de auto boodschappen uit de auto en alles opruimen. Een half uurtje later, M&W laggen in bed voor een middagdutje was ik toch wel benieuwd naar de pakjes. Ik had ze even in de auto laten liggen, er was al genoeg naar binnen gezeuld. Toen ik bij de auto kwam stond het portier nog open en de niet te missen pakjes lagen zo voor het grijpen. Ongelooflijk. (ten eerste dat ik dat doe en ten tweede dat alles er nog was). Nu heb ik een keer bezoek gehad die na haar bezoek haar autosleutels terugvond op het dak van de auto waar ze ze gelegd had toen ze haar kind uit de auto haalde, dus het is niet zo verbazend. Maar wel fijn om hier te wonen!
O, toen ik de foto's van de dierentuin net van de camera haalde 'vond' ik deze. Het is vlak na het uitpakken van de kerstcadeautjes. Voor ieder een bestekje.
(Max in een gele pyjama, Warrun in de groene en Branko in het midden)

3-Jan-2006,dinsdag
Vandaag weer iets nieuws gedaan in mijn leven. Ik heb de roos die ik van Tineke heb gekregen in een pot gezet. Een hele karwij: met 1 hand de roos vasthouden met de andere hand de aarde goed doen, terwijl 4 kleine handjes de aarde verwijderen. Ik heb gewonnen en alle aarde zit in de pot.

Branko is weer naar zijn werk, het 'gewone leven' is weer begonnen.

16.00 uur: 4 uur na het mooie werk. Waar doe je het voor? 1 bloem helemaal leeggeplukt door mijn monsters.

2-Jan-2006, maandag
We hebben geen geluk met Canon. Onze digitale videocamera heeft al een tijdje geleden een kappote pixel gekregen op de CCD chip en die gaan we binnenkort dus maar eens ter reparatie wegbrengen, en gisteren kwamen we er achter dat ook onze fotocamera een mankement vertoond aan de chip. We hebben hem vandaag weggebracht voor reparatie. Zodra de videocamera ook wel is hebben we even geen filmmogelijkheden meer dus moeten we maar een paar maandjes zonder video-opnamen van de kinderen doen. Helaas :(

1-Jan-2006, zondag
Australie blijft bijzonder. Gistermiddag liep de temperatuur op tot boven de 40 graden. De hele avond en nacht is het warm gebleven. Vanmorgen ook nog. Tot een uur of 2 toen begon het te regenen en na een uurtje was de temperatuur stevig gezakt tot 20 graden.