Branette's Australian Blog

March
vorige maanden: hier

last updated 03-Apr-2006

31-03-2006, vrijdag
De laatste dagen zitten denken over de blog. Hier gaat alles goed en prima maar via alle familie, vrienden, collega's en kennissen met wie we contact hebben hoor je natuurlijk ook wel eens andere berichten niet altijd slecht maar ze beinvloeden ons. Toch kan ik dat hier niet zetten, het gaat over andere mensen die er niet voor gekozen hebben hun leven via internet te delen. Deze berichtjes hier geven dus eigenlijk nog steeds alleen weer wat we ondernemen en hoe wij dat ervaren, verder niet.

30-03-2006, donderdag
Gisteravond niet naar Pilates geweest en geen boodschappen gedaan, ik was te moe. Hoe dat komt? Misschien door de ochtend in de dierentuin met Michele, Melissa en hun kinderen, Jake, Amber en Dhylan. Maar zeker ook omdat ik te korte nachten heb gehad 5 dagen achter elkaar. Dinsdagavond zijn we bijvoorbeeld met de belastingaangifte over 2005 voor Nederland bezig geweest. Bij vraag 58 kwamen we erachter dat we het niet konden afronden. Met een briefje naar de belastingdienst waarin we uitstel aanvragen waren we klaar: maar 10 minuten werk waar we helaas na 3 uur achter kwamen. Branko ziet dit anders en is blij dat we al zoveel gedaan hebben en dat zodra we alle info bijelkaar hebben nog alleen maar hoeven af te ronden.
Ook merk ik hoeveel het scheelt dat Branko last van zijn rug heeft en 's nachts niet uit zijn bed kan komen om een speen of flesje water aan te geven aan een kind.
Vanochtend vroeg had ik wel een rare gewaarwording door mijn vermoedheid. Warrun huilde en wilde iets, dus ik eruit, flesje melk maken (flesje uit zijn bed halen, omspoelen, poeder, water, meten, speen erop, schudden enz) en toen kwam ik niet weg uit de keuken. Ik kon de fles niet pakken en kon niet omdraaien om naar boven te lopen. Wat bleek: Ik lag nog gewoon in bed en droomde dat ik Warrun hielp (verklaart ook gelijk waarom ik melk maakte, dat doen we al een tijdje niet meer en ze krijgen nu 's nachts water. 2x anders dus). Na echt te zijn opgestaan was het voldoende om de kwijtgeraakte speen aan te geven.

Branko heeft vandaag op de werkplaats van zijn werk de kinderwagen gerepareerd. Gisteren kwam met de post een pakje met een nieuw scharnier. Hulde aan de winkel waar de wagen is gekocht. Nog geen 2 weken geleden had ik ze gemaild dat de wagen stuk was. Gelijk een mail terug gekregen dat ze een nieuw scharnier konden bestellen en dat hebben ze dus kennelijk ook gelijk op de post gedaan. Er zat netje een rekeningetje bij maar ze hebben het toch vol vertrouwen opgestuurd en alles in rap tempo!

27-03-2006, maandag
24 maart 2005 zagen we de Nederlandse lappendeken kleiner en kleiner worden vanuit het vliegtuigraapje en lieten we Nederland achter ons. (figuurlijk voor een groot deel; we zaten niet bij een raampje en hadden 2 baby's om ons bezig te houden ipv dit soort mijmeringen te doorstaan).
26 maart kwamen we aan hier in Melbourne en begon ons 'nieuwe leven'. Er is dus een dag in 2005 geweest waar we 'nergens' waren.

Vanmorgen de kinderen voor de eerste keer naar Occasional Daycare gebracht met extra kleren, luiers, boterhammen, fruit, en luiertas alles gelabeld en klaar voor gebruik. Max en Warrun waren zo onder de indruk van al het speelgoed en de andere kinderen dat ik ze niet heb horen huilen bij het weggaan. 2 uur later trof ik ze opgekruld met speen en doek (Warrun) en knuffel (Max) in een stoeltje aan. Wel kijkend naar alle bezigheden maar ertussen zitten was nog te veel gevraagd (alhoewel ik ze wel af en toe handen zag klappen tijdens de liedjes). Ze hadden niet willen eten of drinken en waren erg blij geweest met een 'eigen plekje' om alles te bekijken. Thuis en na een middagdutje en flinke berg eten zijn ze nu heel happy en aan het rondrennen. Niet extra aanhankelijk of verwijtend naar mij toe. Op naar vrijdag waar we alles nog een keer gaan herhalen en ik een afspraak bij de kapper heb.

's Avonds kwam Jaap even langs. Altijd gezellig. Toen hij wegging dacht hij dat hij netjes op tijd was voor 2 drukke ouders. Helaas, zijn computer was overgegaan op zomertijd en Australie niet (ivm de Common Wealth Games).

25/26-3-2006, weekend en een drukte van jawelste
Branko: schoonmaken, massage en op zaterdag een afspraak met Jaap tot in de avond
Nanette: opruimen, eten maken, Jo (van parentgroup op bezoek) met zoon Jake, thee met Jaap die Branko op kwam halen, nog steeds Jo op bezoek en met kinderen naar Jaap voor pizza en bezoek tot in de avond en Branko op te halen.
Warrun & Max: spelen, eten, spelen, eten, slapen, eten, autorijden, eten, spelen, slapen, autorijden, verderslapen.

Zondagochtend ontaarde moeder gespeeld door om half 7 de kinderen te voorzien van fles melk en een cracker, in bed, waarna we ALLEMAAL nog tot 9 uur geslapen hebben. Daarna naar Highpoint voor het nodige winkelen, allemaal weer slapen en toen naar het zwembad!
Branko en Warrun hebben heerlijk gezwommen. Max vond het voldoende om om het bad heen te lopen en af en toe het trapje te bestuderen.

24-3-2006, bijna een jaar hier.
Het is bijna zo ver... over een paar dagen wonen we al een jaar in Australia. Time flies when you're having fun, dus ik kan alleen maar concluderen dat ik fun heb gehad en veel ook.

Diverse mensen hebben afgelopen tijd gevraagd of het hier bevalt, of we tevreden zijn over ons leven hier en meer van dat soort zaken, dus lijkt het me rond ons eerste jubileum een mooie gelegenheid om mijn gedachten hierover op een rijtje te zetten.

In het kort: Ja, het leven bevalt me hier uitstekend, ik heb een heel erg goed jaar gehad. Misschien dat Nanette haar mening over dit jaar ook nog wel ergens op deze pagina gaat zetten. Ons leven is heel erg veranderd sinds ons leventje in Delft en dat heeft voor een groot gedeelte toch ook wel met de verdubbeling van ons gezin te maken (ja die twee ja) dus het is moeilijk om er achter te komen hoeveel van de verandering nou door onze verhuizing is gekomen en hoeveel door onze twee engeltjes. Ik zal me dus beperken tot wat observaties en laat de konklusies aan de lezer ☺.

Ons leven is een stuk duurder geworden sinds onze komst hier, maar dat heeft zeker voor een gedeelte met de kinderen te maken: we wonen in een veel groter huis dan in Delft, en we rijden in een belachelijk grote auto omwille van de kinderen, en dat soort dingen kost, ook in Australie, toch gewoon geld. Onze bezoekers vertellen ons dat prijzen in de winkel een stuk lager zijn dan in Nederland, maar al met al moeten we iets beter op de kleintjes letten (in meerdere opzichten) dan vroeger. Los hiervan merk ik dat ik ook veel minder behoefte heb aan materiele dingen, zoals het kopen van strips, DVD's of Lego dus dat komt ergens wel mooi uit.

Ons leven speelt zich veel meer buiten af, hetgeen door het klimaat zeker wordt geholpen. Als het regent regent het hard. Het regent gemiddeld veel minder vaak, en zelfs afgelopen winter was de lucht vaak stralend blauw. Ik had niet verwacht dat het weer zo belangrijk voor me zou zijn, maar ik vind het echt heel leuk dat we zo vaak buiten zijn. Ik had verwacht dat ik veel moeite zou hebben met de warme dagen in de zomer, maar zelfs dat is erg meegevallen, blijkbaar went warmer weer ook na verloop van tijd; het is 's ochtends al knap fris als het 15 graden is!

De laatste maanden ben ik vaker en vaker aan het nadenken over de toekomstplannen die we zouden kunnen hebben. We hadden ons voorgenomen om na 5 jaar de balans op te maken en te kiezen waar we verder zouden willen blijven wonen, maar op dit moment heb ik de indruk dat we meer nadenken in welke wijk we willen blijven wonen dan in welk land. Moonee Ponds bevalt uitstekend, maar het is een nogal luxe (en dus dure) wijk om te wonen. Helaas zijn de goedkopere lokaties erg dubieus, of vrij ver buiten het centrum (en dus ver van mijn werk) dus blijven we voorlopig nog maar even zitten zolang de huisbaas het toestaat.

Judith en Albert: Bedankt voor de fotoMelbourne heeft de naam om de 'most livable city of the world' te zijn, en ik kan best bedenken waar dat op is gebaseerd. Er wonen heel erg veel mensen in heel uiteenlopende buurten zodat er voor elk wel wat wils is. Gemiddels is het prima geregeld met publiek vermaak, in de buurt van het centrum is er altijd wel een of ander festival gaande voor de liefhebbers. Daar bovenop zijn er in elke subgemeente ook erg regelmatig aktiviteiten om de mensen bezig te houden. De scholen en scholeren die ik heb gezien (van buiten) geven een goed verzorgde indruk en ook de universiteit ziet er 'studeerbaar' uit. Zelfs in de wat ruigere buurten heb ik me nog maar zelden onveilig/ongemakkelijk gevoeld, maar misschien is dat ook doordat we niet zo heel vaak 's avonds op straat komen. De vogels die in de bomen rond ons huis wonen voegen veel toe aan het gevoel dat ik in een gezonde omgeving leef, net als het ritje op de fiets langs de Moonee Ponds creek. Op een of andere manier zijn Cockatoos en Aalscholvers toch ietwat exotische dieren voor mij.

We zijn afgelopen jaar nauwelijk er op uit geweest (a.i. vakantie), maar ik heb niet de indruk dat dat ongewild is. We hebben eigenlijk elk weekend wel wat te doen gehad in en om Melbourne en als we dan eens een weekend 'vrij' hadden was ik allang blij om eventjes rustig thuis te blijven. Ook al is er vreselijk veel mooi natuurschoon te vinden hier in de buurt, het ontdekken van onze nieuwe stad is blijkbaar al avontuur genoeg.

De zorg en steun die we krijgen (zowel consultatiebureau als ziekenzorg) is, voor zover ik kan zien, wel goed in orde. Veel ziekenzorg is privaat en daardoor vrij goed toegankelijk als je geld hebt. Helaas zijn extra ziektekostenverzekeringen niet verplicht waardoor de premies voor dat soort verzekeringen absurd hoog zijn voor wat je er voor krijgt; alleen mensen die erg veel zorg nodig hebben nemen zo'n verzekering blijkbaar waardoor er geen brede basis is om de kosten van de verzekering te dragen. Daar staat dan weer tegenover dat (bijna) iedereen standaard via Medicare verzekerd is voor standaard ziekenzorg en tot nu toe heb ik niet te klagen over de vergoedingen die we daar voor krijgen. Zelfs als we naar een privekliniek gaan om niet te hoeven wachten in een publiek hospitaal krijgen we heb meerendeel van de kosten nog vergoed.

Ik probeer elke dag naar mijn werk te fietsen, en dat is een leuke rit langs de Moonee Ponds creek trail. Helaas is gebleken dat mijn Nederlandse fiets toch niet zo erg geschikt is voor het terrein en klimaat hier, want op een mountainbike (waar de meeste mensen hier op rijden) ben ik 20% sneller thuis dan op mijn eigen fiets. De fietsen hier hebben gewoon geen kettingkasten, spatborden en meer van dat soort extra gewicht, dus rijdt het allemaal wat lichter. Bovendien is het hier toch net iets minder vlak dan in Nederland, en daar is mijn fiets ook niet helemaal op gebouwd. Wie weet dat ik toch een keer een Ozzie fiets moet aanschaffen, zodat ik weer wat kan meekomen als ik met collegae mee fiets.

24-3-2006, vrijdag
Met de kinderen de ochtend in de speeltuin geweest in Queens Park terwijl Judith en Albert nog snel even een extra tas kochten om het koffer pakken te vergemakkelijken. De muffins die ze meebrachten hebben we gelijk thuis met een kopje thee genuttigd. Vlak voor het middagslaapje van W&M Judith en Albert afgezet bij de luchthaven. Het kwam allemaal precies en goed uit. Het was leuk ze op bezoek te hebben en ook wij hebben dingen ondernomen en gezien die we anders niet gedaan of gezien zouden hebben.

23-3-2006, donderdag
Vanmorgen eindelijk de kinderen ingeschreven bij de Occasional Daycare Centre hier in de winkelstraat. Maandag gaan ze voor het eerst voor 2 uurtjes. De eerste tijd zal het niet zo occasional zijn omdat ze nog moeten wennen en vooral wennen dat ze weg bij mij zijn. Het plan is om ze voor een paar weken 2x per week 2 uurtjes te brengen tot ze gewend zijn. Langzaam worden ze ook ouder en kunnen ze 7 dagen wel overzien zodat 1x per week genoeg zal zijn voor voortgang.
's Middags nog een jurk opgehaald die we gisteren hadden gezien maar toen alleen in licht roze en vaal licht blauw. Nu had de mevrouw een bruine geregeld en hij is goed! Ook nog eens 60% korting, het wordt steeds leuker. Na de aanschaf een Mango surprise smootie gedronken met Cathel en haar vriendin en gast van de week Carolijn. Ze afgezet bij hen thuis en snel naar ons huis. Een makkelijke, lekkere, een met groenten extra opgevulde visschotel gebakken. Genoeg voor 2x diners en zeker nog 2 lunches.

22-3-2006, woensdag
Branko heeft vandaag vrij genomen zodat Nanette tijd door kan brengen met Judith (lees winkelen!!) 's Morgens eerst met z'n allen op pad. St Kilda beach. (Zie ons zitten met tentje, hoeden en kinderen) Daarna Branko met de jongens naar huis voor slaapje eten spelen enz. tot we elkaar weer om 17.30 uur zagen. De middag met Judith doorgebracht. Albert ging zijn eigen weg in het centrum. 's Avonds was de laatste Night shopping op Queen Vic Market van deze zomer. Erg blij dat we gegaan zijn. Het was zeer gezellig. Zitjes, muziek, eten, hapjes en standjes met dingetjes te koop. Branko is op tijd met de kinderen naar huis gegaan zodat die niet te laat in bed lagen. Nanette, Judith en Albert zijn nog even gebleven en er is weer te veel geld uitgegeven.

Voor mij was het een heerlijke dag quality time met de jongens. De ochtend aan het (ietwat vreemde) strand van St.Kilda met zijn allen was erg leuk. Het was ook een leuke ervaring om met mijn voeten in de baai te staan bellen met Jaap terwijl Max in mijn armen naar de golven zat te wijzen.

Na het strandgebeuren zijn de toeristen op pad gegaan en zijn de heertjes Dijkstra gedrieen naar huis gegaan. Onderweg waren M&W voorbeeldig lief naar auto's aan het wijzen en aan het praten. Helaas vielen ze op een zeker moment stil (in slaap) en werden ze wakker vlak voordat ik thuis kwam. Ze hadden toen uiteraard geen zin meer om te slapen dus ik vreesde dat ze de night market later in de middag niet meer zouden redden.
We hebben de middag doorgebracht met het wassen van de rubber-tegels uit de eetkamer waarbij de jongens hielpen door af en toe een po of afwasbak in het bad te gooien. We hebben veel gelachen samen!

Hierna zijn we de voortuin in gegaan waar W&M heel veel en heel lief hebben zitten eten, en daarna waren ze nog steeds heel vrolijk en energiek! Dus prima moment om naar de Night Market te gaan waar ze alweer vreselijk lief hebben zitten wezen. Bij het inladen van de kinderwagen in de auto heb ik mijn rug helaas alweer verrekt (terwijl het er net weer wat beter mee ging) dus ik strompel weer rond al een oud mannetje.

Al met al voor mij een perfekte herinnering met mijn jongentjes, een erg goede reden om een dagje vrij te nemen!

21-3-2006, dinsdag
Parentgroup, slapen en naar het vliegveld. Judith en Albert weer opgehaald na hun reis door Cairns, Sydney en The red centre.
19-3-2006, maandag
Met Helen, John en zwager van Helen Phil naar de dierentuin.
Hier lekker aan de luch met oa door Nanette gemaakte Pumpkin slice.

19-3-2006, zondag
een rustige dag was het idee. Helaas hebben Nanette en ik beide niet erg lekker geslapen, dus we waren al erg moe aan het begin van de dag. We zijn 's ochtends boodschappen gaan doen met zijn allen waarna de heren des huizes even zijn gaan slapen. 's Middags hebben we een poging gedaan om ons grasveld van de achtertuin in te zaaien; eens kijken of het nog wat wordt.

Wederom wilden Max en Warrun vroeg naar bed vandaag.

18-3-2006, zaterdag
Fietsen! Eindelijk. We hebben besloten om maar te stoppen met uitslapen in het weekend. In plaats daarvan staan we gewoon allemaal tegelijk op en gaan we allemaal slapen als de jongens dat ook doen 's middags. Eens kijken hoe dat gaat bevallen. In ieder geval pakte dat vandaag uit als een rustige ochtend thuis met een lekkere lange tuk daarna. Meteen na het wakker worden zijn we op de fiets gestapt om de route te fietsen die ik elke dag naar mijn werk rijd.

In 'the Docklands' (aan het eind van het fietspad vlakbij mijn werk) was van alles te zien en beleven vanwege de Commonwealth Games. Het is een stuk haven waar een hele nieuwe luxe woonwijk uit de grond wordt gestampt (erg leuk om dat te zien ontstaan als ik er dagelijk langs kom) en het ritselt er van de restaurantjes en cafes. De laatste week lag ook de Endeavor daar aan de kade vanwege de feestelijkheden. Die hadden we voor het laatst in de haven van Sydney gezien dus het was leuk om hem nog eens te bekijken.

 

Hierna hebben we nog wat rondgespeeld in Docklands Park waar Max en Warrun zich vreselijk hebben vermaakt met alle nieuwe dingen. Na terugkomst is Nanette naar de masseur gegaan voor een welverdiende ontspanningsmassage. Warrun en Max zijn vroeg naar bed gegaan omdat ze toch wel een spannende dag achter de rug hadden.

15-3-2006, woensdag
Vanavond worden de common Wealth Games geopend maar eerst zou de Queens Baton ('fakkel') hier door de wijk komen. Niet zo vroeg als gepland gingen we op stap maar al snel moest ik terug, de kinderwagenduwstang staat op breken. Op de terugweg werd ik door Melisa uitgenodigd voor een kopje koffie en de rest van de ochtend in de tuin gezeten terwijl onze 3 jongens speelden. Melisa wist te vertellen dat er van 4 tot 6 activiteiten zouden zijn in Queens park. Dus om 3 uur richting het park. Gelukkig waren we vroeg en kon ik nog even langs de fietsenwinkel om de band te laten plakken van de fietskar die ik nu bij me had en halverwege ergens de lucht uit zijn rechterband was verloren.
In het park was een bijzondere sfeer een groot scherm was opgesteld met wat eettentjes, ehbo en was dingen voor oudere kinderen (gezichtschilderen, vlaggen maken, kanotochtje op het meer). Het grote scherm werd gebruikt voor een 'sing-along-sound-of-music' en later op de avond de opening van de spelen. Overal vandaan kwamen gezinnen met stoeltjes, picknickspullen en lekkers om dit evenement met elkaar te vieren.

Ik was een beetje vroeg weggegaan van mijn werk dus ik ben maar gelijk naar het park gefietst waar ik mijn meest geliefde drietal ontmoette. We hebben nog even naar een stukje "Sound of Music" gekeken en een turkse lekkernij gegeten als avondmaal. Daarna nog even geprobeerd (zoals hieronder al geschreven) wat "amazing-but-not-so-gripping-stuff" te kopen maar blijkbaar verkoopt alleen Bunnings dat. Het is best leuk spul, maar je moet wel ERG mooi glad vers papier hebben en ook erg mooi schone muur. En ik heb mijn twijfels over de herbruikbaarheid, maar goed: het is de enige manier om de muren van de kinderkamer wat op te leuken dus we gaan er gewoon mee door.

14-3-2006, dinsdag
Vanmiddag naar de winkel voor meer not-so-amazing-not-so-gripping Stuff.

13-3-2006, Labour day = vrije dag in Victoria. En Queen Elisabeth bezoekt Sydney.
Een rustige dag thuis. Voor mij is dat lekker omdat ik dat doordeweeks niet kan, maar voor Nanette is het huis uitgaan juist fijner, dus het is maar goed dat we weer een lang weekend hadden ;)
We hebben eindelijk eens de kinderkamer een beetje versierd (alhoewel 2 van de 3 posters alweer van de muur zijn gekomen) en we hebben een beetje bij kunnen slapen terwijl de kids dat ook deden.
Voor de posters hebben we 'Amazing Gripping Stuff' gebruikt, het is een soort klitteband wat op alle gladde oppervlakken grip heeft, en dus heel geschikt is om posters op muren te hangen zonder dat je lijmresten of schade achterlaat. Helaas is het een beetje onduidelijk hoeveel je nou precies nodig hebt voor een poster, dus af en toe komt het naar beneden zetten :)

2 weken geleden hadden we de foto's van February al klaar gemaakt voor de website maar vanwege een misterstandje tussen Nanette en mij waren we even vergeten ook een link maar die pagina aan te maken. Vandaag hebben we dat ook maar eventjes gedaan (hiero).

Na bevestiging van anderen weten we nu zeker dat de jongens hun eerste woordje zeggen (na mama en papa voor alles wat ze gedaan willen hebben en ons voor nodig hebben). En het is:...OTOO.

12-3-2006, zondag Boodschappendag.
Nanette wilde graag even bij een plaatselijk tuincentrum langs om te kijken of we iets konden vinden om een stukje tuin af te zetten zodat de jongens niet gelijk alles uitgraven wat daar krampachtig zijn best doet om te groeien. We kwamen snel tot de conclusie dat Bunnings (Gamma in het groot zeg maar) toch een beter optie was. Toen we daar waren hebben de jongens twee stoeltjes uitgezocht voor bij hun tafeltje.

We hebben met wat moeite ook iets kunnen vinden om als afscheiding te dienen (hopen we) en een 'starter-kit' voor gras. Het gras in onze achtertuin is door onze verwaarlozing niet meer wat het geweest is dus wil ik graag dit jaar eens proberen of we er weer iets van kunnen maken.

Nadat we thuis waren gekomen hadden Warrun en Max zo lang stilgezeten dat ze even moesten rondrennen op de speelplaats naast ons thuis, en daar bleek dat Warrun prima in staat is om zelf het klimrek in te klimmen om zich daarna van de glijbaan af te storten. Rust bij de speelplaats is voor ons dus nu echt totaal gedaan.

Afgelopen week hebben onze kleine knulletjes een nieuwe truc ontdekt: Het lichtknopje bedienen! Nou hebben stopkontakten in Australie precies dezelfde knopjes als het licht, dus... jawel:

11-3-2006, zaterdag
Alweer de laatste zwemles van dit 'blok''. Het 1e en 2e blok van school en ander soortige lessen zijn dit jaar verschoven (het eerste duurt nu 6 weken, 2e duurt 12 weken! Normaal is het gelijk verdeeld). Dit komt omdat 15 maart de Common Wealth Games beginnen. En wel hier in Melbourne. Ach dachten wij 'kleine kopie van de Olympische spelen voor de Britsche landen', dat denken ze hier niet, en gelijk hebben ze, er doen 72 landen mee!
In ieder geval zijn in het vervolg de zwemlessen voor ons om 9.30 uur en niet om 11.30 uur als de jongens eigenlijk willen slapen.

In de middag hadden we afgesproken met George en Anneke (mijn oom en tante, ouders van Mark) in de Botanical Gardens. We waren daar een beetje laat omdat de loodgieter (inmiddels voor de 3e keer) ons toilet kwam repareren NET op het moment dat we weg wilden gaan, maar tja, een lekkende WC is ook niet alles. Vlak voordat hij weg wilde rijden kon ik hem nog terugroepen om te vertellen dat na de reparatie de wc nog steeds doorliep maar daar kon hij toen toch nog iets aan doen.
9-3-2006, donderdag
Weer eens bij Ikea langsgeweest. Van de drie dingen die ik wilde kopen er 2 gekocht, een karaf voor water en een tafeltje voor de jongens (geen stoeltjes) en verder nog bergen andere 'handige' dingen waar je eigenlijk niet zonder kunt.
8-3-2006, woensdag
Met Michele + tweeling Jake en Amber en Melissa met zoontje Dhilan op stap geweest. Alle 3 de kinderen zijn een paar maanden ouder dan M&W, maar dat gaat steeds minder uitmaken nu ze ouder worden. Vooral Jake en Warrun gingen samen op 'boevenpad'. Nu was het nog lopen tot de schuur, maar je zag aan ze dat ze al kattekwaad voor over een paar jaar aan het bespreken waren. Dat was dan maar vast geregeld voor als ze kunnen praten, elkaar gaan begrijpen en welsamen gaan spelen.
Naar een boerderij in Keilor geweest. Niet echt een kinderboerderij. Ik heb welgeteld 2 koeien 2 varkens 3 konijnen en 6 schapen gezien. En niet te vergeten 3 kippen die koekjes van de kinderen stalen. De dieren gaven een leuke afwisseling en het gebied was prachtig. Grote weides, picknickbankjes. Geen verkeer dus de kinderen konden lopen en doen wat ze wilden.

7-3-2006, dinsdag
Eens kijken of we dit weekend naar het tuincentrum kunnen voor een hekje en wat tuinkruiden voor in de pot. O, en een flinke zak aarde!

6-3-2006, maandag
Warrun vroeg zich vanmorgen echt af waarom het zaterdag wel leuk was toen hij in de grote plas water (de zee) heen en weer danste en waarom ik er nu niet heel vrolijk en enthousiast van werd bij die plas in het park.

5-3-2006, zondag
Een hele week is voorbij gegaan en geen minuutje over om iets te schrijven. Branko was weer de hele week op stap. Maandagochtend moest hij om 6 uur op kantoor zijn. Vrijdagmiddag werden wij verenigd en wel om 3 uur in het parkje van Foster, 250 km van ons huis vandaan. In de tussentijd had ik het zo druk als een klein baasje (zou mijn moeder zeggen)
Maandag Judith en Albert opgehaald op de luchthaven. Winkelen, boodschappen en vroeg naar bed. Maar niet voordat Judith en Albert nog 'even' de tram naar de Botanische tuin hadden genomen.
Dinsdag was het plan om met zijn allen naar Parentgroup te gaan. Dat is om 10 uur. Hiervoor even naar Prahranmarket. Met een kopje koffie bij de 'dinsdagse kinderboerderij' gezeten. Toevallig kwam een verdwaalde moeder van parentgroup langs die er ook bij kwam zitten. Een gezellige boel dus. Judith en Albert zijn aan het inkopen geslapen en om half 12 konden we nog net 'hoi, dag' tegen de moeders van parentgroup zeggen. Een leuke ochtend. Judith en Albert met een buskaartje voor naar huis in het centrum afgezet. Tevreden en doodmoe kwamen ze om 6 uur terug.
Woensdag: In de ochtend naar het aquarium en daarna met de jongetjes naar huis. De gasten hebben de stad bekeken vanuit de Rialto torens en nog veel, veel meer. Uiteindelijk besloten om de volgende dag toch naar de nicht van B. te gaan zodat ik niet weer alleen zou zitten met de kinderen aan het eind van een week. Dus spullen pakken en op tijd naar bed. Helaas niet op tijd in slaap gevallen.
Donderdag toch eerst naar Mainly Music. Judith en Albert gingen mee, en nu hebben we dus een stukje film van het hele gebeuren. Hierna wat snelle boodschappen Judith en Albert afgezet bij een autoverhuurder ik naar huis, auto inpakken en op pad. Om 3 uur in de middag was ik bij Bayview house. Judith en Albert zijn voor een overnachting (en heel veel beestjes) naar Philip Island gegaan en kwamen vrijdag tegen de avond bij Bayview. Zoals in het begin staat had ik toen Branko al opgehaald en we hadden een supergezellige avond met BBQ-vis, groente, sla, wijn, buitenlucht en heel veel sterren en de melkweg. (en nog iets.. waar we geen idee van hadden).

Zaterdagochtend Judith en Albert uitgezwaaid die via een bezoek aan Wilsons Prom. naar Melbourne terug zouden gaan. Hierna met oom, tante en nicht naar het strand. Heerlijk! vooral het hele ondiepe stuk zee was lekker lauw/warm. Nog een overnachting bij Bert en Tineke (de oom en tante) en zondag tegen een uur of 12 wel terug naar huis.
Zoals altijd na een bezoek voelen we ons alsof we een week vakantie hebben gehad.

Thuis een berg post en mailtjes. Ook een berichtje van mijn zus. Het kon me niets schelen dat het in Nederland pas half 6 was, en dat gaf ook niet zei ze toen ik belde. (ze nam gelijk op en was niet slaperig). Vrijdag (3-3) midden op de dag was haar zoon geboren!
We hebben een neefje erbij! Sven, 3700 gram.