Branette's Australian Blog

June
vorige maanden: hier

last updated 01-Jul-2006

30 juni, vrijdag
Kate en Dave, op baby bezoek, maar voor hun baby. Mhianne geboren op 17 juni. Het leek Kate makkelijker om 's avonds bij ons langs te komen dan dat wij kinderen in bed moesten stoppen, oppas regelen enz. En dat klopt wel erg handig voor ons als mensen bij ons langs komen.
29 juni, donderdag
Vandaag had ik een hele goede ingeving, ookal zeg ik het zelf. De kinderen kregen een combinatie van eten wat ze lekker vinden: mie en een omelet met erwten en worteltjes. Voor ons maakte ik met het restje van gisteren Gado Gado.
Een beetje pindasaus over het eten van de kinderen werkte bijzonder goed er bleef niets over.

28 juni, woensdag

Branko had lekker vlees gehaald en wilde weten wat ik erbij wilde eten. Nasi, daar had ik trek in. En hiermee kwam hij thuis. De engelse gebruiksaanwijzing was 1 zin. Terwijl we duidelijk nog 4 punt van de Nederlandse gebruiks aanwijzing konden lezen. Er stonden nog zeker 5 punten erboven over de bereiding. Verwarrend. We hebben er zelf maar iets van gemaakt.

27 juni, dinsdag
Branko: parentgroup

24, 25 juni, weekend
Zaterdagochtend begon heel goed met een uitgebreid en rustig ontbijt voor ons 4-en. Vervolgens met elkaar boodschappen gedaan. Hier bleek weer even dat je toch even moet communiceren ook al ken je elkaar lang. We wisten allemaal dat we boodschappen gingen doen en ook waar en ook dat we op dat moment weggingen. Maar toen we zo'n beetje naar buiten stapte ging Branko richting auto (omdat we met de auto gaan als we veel moeten hebben) en ik richting fietskar (omdat die makkelijk duwt, aardig wat bagageruimte heeft en Branko liever loopt naar de winkels).
We hebben toen toch de auto genomen, wat goed was want er kwam een regenbui voorbij en we moesten toch best wel wat zware dingen hebben en het was al veel later dan ik gedacht had. Dit keer hadden Banko en ik niet ieder een winkelwagentje met een kind maar 1 had een wagentje met de kinderen en de ander die met boodschappen. Max en Warrun vinden het best, zolang er genoeg gebeurd. Terwijl ik bij de kassa was is Branko met de kinderen in de koffiewinkel echte cacao gaan halen. De mevrouw had 2 pakjes, een Nederlandse en een Italiaanse vertelde ze. Branko las de pakjes en had duidelijk een Duitse en Nederlandse in handen. Bij terugkomst de jongens gelijk naar bed voor een middagdutje (ook Branko) en ik ben gaan koken en bakken (een lekkere winter-stoofschotel en wortel-pruimen taart die uiteindelijk erg compact was).
Tegen 4 uur kwamen Anna, Travis en hun zoontje Bailey langs. Anna had ook gebakken, een heerlijke sinaasappel/chocolade taart. We hebben een gezellige avond gehad (zoals altijd als we ze zien). Bailey heeft een paar uur geslapen in de logeerkamer en wij hebben ons moedig door een stoofschotel en 2 taarten heen proberen te eten.

Zondagochtend hebben we met het hele gezin in de dierentuin doorgebracht. Branko als eerste de vlindertuin laten zien, daarna langs de olifanten, pelicanen en terug via de tijger. Branko en ik waren zo bezig met het fototoestel en de tijger die net niet door de zon liep dat we niet doorhadden dat Max aan het klimmen was in de kinderwagen. We zagen hem allebij nog net uit onze ooghoek de kinderwagen uit duikelen. Bam. Als troost mocht hij de hele tocht langs de apen gedragen worden. En Warrun natuurlijk (?) ook. Gelukkig wilden ze snel alweer zelf lopen en maakten veel pret op de weg langs de apen. Vervolgens via de stokstaartjes weer naar huis.
Na de middagdutjes was het boodschappen tijd. Kleertjes ruilen bij Big W, en staven halen bij Bunnings. Het plankje dat bij de commode hoort hangt nu ook boven de commode zonder dat we gaten in de muur hoefden te boren.
Eten, badderen en kinderen naar bed. Moe en voldaan na deze drukke dag hebben we de afwas tot morgen laten staan.

En nu mijn versie: Een vermoeiend maar bevredigend weekend gehad. Zaterdagochtend hebben we gezamelijk boodschappen gedaan waarna de 3 heertjes thuis lekker zijn gaan slapen. 's middags hebben we een beetje opgeruimd en heeft Nanette een heerlijke maaltijd gemaakt voor het bezoek van Anna, Travis en Bailey. Hun bezoek was erg gezellig, alhoewel Warrun en Max al vrij vroeg vroegen of ze naar bed mochten. (Ze staan dan onder aan de trap met speen en knuffel in de hand naar boven te wijzen en in hun ogen te wrijven).

Zondag zijn we naar de dierentuin geweest waar ik me al veel te lang niet had laten zien. Nanette en de jongens hebben me de vlindertuin laten zien waar ik diep van onder de indruk was (zo diep dat ik er zelfs geen foto's heb genomen!). Terwijl we een tijdje later geconcentreerd de tijger probeerde te fotograferen leunde Max wat te ver uit de kinderwagen en viel op zijn hoofd op de grond, wat me een mooi diep schuldgevoel heeft opgeleverd. Al met al was het erg gezellig in de dierentuin en ik heb genoten van de tijd met Nanette, Warrun en Max.

Na het slaapje van Max en Warrun zijn we naar Highpoint gegaan om wat luiers te kopen en wat bouwmateriaal voor de kinder-kleedkamer. Eindelijk heb ik de extra plank van de commode nu op kunnen hangen (foto); het is toch lastig als je niet gewoon dingen aan de muur kunt hangen, maar het maakt je wel creatief. Kortom een zalig weekend met de familie, en ik geloof dat ik steeds vaker (te vaak) roep dat ik vind dat ik te weinig tijd met de jongens doorbreng. Ik hoop dat het gaat lukken om komend jaar daar verandering in te brengen.

23 juni, vrijdag
Deze ochtend met de kinderen naar de dierentuin geweest. We waren er alweer heel vroeg (9 uur) en ondanks de vakantie was het nog helemaal niet druk. De meeste mensen komen binnen na 11 uur en dan zijn wij eigenlijk alweer op weg naar de uitgang. Het was een tijd geleden dat we in de dierentuin geweest waren. De jongens vonden het heel leuk. Bij ieder verblijf waar we stopten gingen ze op de kinderwagen staan met hun hoofdje tegen het hek om naar de beesten te turen. Max deed zelft een golfbeweging met zijn arm en zei een soort 'te-ty te-tu' toen hij de olifant zag. (iets wat ik altijd doe als ik het over een olifant nadoe). Met twee klimmende kinderen, een kinderwagen, eten en drinken had ik geen handen meer vrij voor een fototoestel.

19-22 juni bijna een hele week
Vorige week heeft de dokter niet alleen een middel voorgeschreven aan Max maar ook advies gegeven. En wel om hem dagelijks op een potje te zetten. Kinderen van deze leeftijd zijn aan alle kanten nog aan het leren en kennelijk moet zijn binnenste nog leren dat het dagelijks aan het werk moet en niet om de paar dagen misschien eens een poging tot werken beginnen. Dit aangevuld met veel vezels, fruit en pruimensap lijkt te werken. We nemen Warrun maar gelijk mee in de routine, wel zo makkelijk en kwaad kan het niet. Het duurde 2 dagen voordat ze het niet meer vreselijk vonden om even te moeten zitten, en nu doen ze het gewoon even en lezen een boekje of kijken naar de vogeltjes in de achtertuin. De stickertjes die ze krijgen bij succes werken natuurlijk ook goed, vooral Max is weg van de glimmende hondjes op de plaatjes. (hij heeft dan ook het meeste succes op het moment).

De week was verder redelijk normaal alhoewel de meeste ochtenden een koude start hadden. Het bewijs is het ijs op de ruiten van de auto. De regenpijp is gemaakt en de voortuin bijgewerkt door de tuinman.

Dinsdag parentgroup.
Dit keer bij Helen thuis omdat het te koud is 's morgens om 10 uur in het park zeker nu er ook een baby bij is. Deze ochtend ook weer iets geleerd. Het is aan te raden geen boterhammen met chocolade pasta te serveren als je aan een tijdschema vast wilt houden. Ten eerste eten ze opeens 2x zo veel (en dus 2x zo lang, maar ze eten dus ik klaag niet) en daarna moet je grondig poetsen. Max hier op de onderste smeerpoetsfoto zat zo heerlijk te eten dat ik hem niet beschaafd op de foto kreeg.

Woensdagochtend belde mijn ouders, heel gezellig voor mij maar op den duur vinden de jongens het gebrek aan aandacht wat minder. Warrun kwam eens om de hoek kijken wat ik allemaal deed, zoals gewoonlijk zijn doek onder zijn arm. He, dat was zijn doek niet, het waren 24 billendoekjes die hij netjes 1 voor 1 uit de doos had getrokken. Samen hebben we ze bijna allemaal weer teruggedaan. Max besloot in de tussentijd dat hij wel in de tuin kon spelen. Ik riep hem nog na dat hij alleen met schoenen naar buiten mocht.
Wat moet een 20 maanden oud kind nu met zulke informatie? Toch begreep hij het; Nog geen 10 minuten later stonden netjes zijn schoentjes buiten op het stoepje.

Donderdagmiddag terwijl de jongens 2,5 uur in daycare waren eindelijk weer mijn haar laten knippen, het was zeer nodig. Ik vroeg me even af of je op zoek moet naar een andere salon als blijkt dat de eigenaar er een racepaard op nahoudt. Ik heb besloten van niet. De prijzen zijn redelijk, het resultaat zeer naar tevredenheid. En de cultuur is hier nu eenmaal anders. Zo zei mijn kapper tijdens zijn kapperpraatje 'I love my sports' . Dus hij KIJKT naar alle (hier nachtelijke) live voetbalwedstrijden van Australie in de wereldcup. Dit kapperpraatje houd hij alleen de eerste 5 min. als hij het haar 'bestudeerd', daarna gaat hij over in artistiek knipgedrag en houdt hij verder zijn mond. Prima, als je het mij vraagt.

Ter afsluiting van de week nog een update over het konijn van Max. Onze kleine jongen was zondag zo moe dat we hem (om 5 uur al) in bed konden stoppen met het konijn van Warrun in zijn armen. De oorspronkelijk witte dus gelijk in de was en op de verwarming. En de volgende dag draaide hij weer mee alsof er niets gebeurd was. Inmiddels moet het nu nog iets wittere konijn ook mee in de kinderstoel en 'eet' van alles mee en krijgt ook slokjes uit de kopjes en glazen (of het bakje yoghurt, zie foto). Ik voorzie in de zeer nabije toekomst weer een wasbeurt.
In een 'beschermend' kussensloop in het vervolg heb ik Branko beloofd.

17 juni, zaterdag
Vandaag hebben we met Helen, Martin en hun zoontje John afgesproken. Ik ken Helen via de parentgroup. De afspraak werd later door een zeer lang middagslaapje van John maar dat gaf niet, nu werd het allemaal nog wat doorgezet in de avond. Na warme choco met koek in het park, en twee speeltuinen thuis gedineerd met een stevige soep en zelfgebakken brood. Toen stond Warrun op, pakte zijn doek, stelde zich op onderaan de trap en wees naar boven. Hij ging naar bed. Dat was duidelijk. Max zag het, dacht na en sloot zich aan. Helen, Martin begrepen het en pakten John om huiswaards te keren en ook hem in bed te stoppen.

15 juni 2006, Donderdag
De komende 2 weken hebben de scholen vakantie en een boel evenementen sluiten hierbij aan. Vandaag de laatste Mainly Music en zaterdag voor het laatst zwemmen voor dit 'schoolkwartaal'. De kinderen hadden het weer reuze naar hun zin. In de middag geen oppas, dat is morgenmiddag voor een keertje.
13 juni 2006, Dinsdag
De jongens zijn vandaag 20 maanden!
De fiets is een goede aanschaf. Branko's rit naar zijn werk is van 45 min. teruggebracht tot een 30 min. tocht.

11 juni 2006 zaterdag
Branko beschreef het al, we zijn de hele dag op stap geweest waarbij de rij-tijd gelijk dutjes tijd voor de kinderen was. In de nacht van zaterdag op zondag heeft het flink gewaaid. Genoeg om de regenpijp aan de zijkant van ons huis los te wrikken en in de voortuin doen belanden. De enorme klimplant die eraan hing zal wel een goede bijdrage hebben geleverd. Branko heeft het gehoord, ik niet ik ben er gewoon doorheen geslapen, alhoewel ik hoorde het wel hagelen... (en dat terwijl het droog was buiten)

 

10-12 juni 2006, Queen's Birthday Weekend

Eindelijk... na 2 weken zonder weekend, en enkele dagen pas rond middernacht thuis heb ik weer een weekend, en Nanette dus ook. Zaterdag zijn we gelijk goed op pad gegaan. Na het zwemmen zij we gelijk naar Bayswater gegaan om daar bij Learsport een fiets voor mij te gaan kopen (advies van enkele kollega's). Ik had 2 fietsen op het oog na wat met fiets-fanaten van het werk te hebben gepraat en daarvan hadden ze er maar 1 op voorraad (uiteraard de dure), maar gelukkig was deze wel in de aanbieding, je kreeg er gratis het voorwiel bij!!! (niet op de foto).
Hierna zijn we naar Eastland shopping center gegaan om wat warme dranken te nuttigen omdat we het wat koud hadden gekregen tijdens het wachten op de fiets. Uiteraard hebben we ons ontzettend vermaakt en veel te veel geld uitgegeven, en ik heb ontzettend genoten van de tijd met Warrun, Max en Nanette.


Zondag was iets rustiger: We zijn samen boodschappen gaan doen en hebben thuis opgeruimd toen de jongens sliepen: Door de drukke weken was hier en daar wat rommel blijven liggen.

Al enige dagen is Max erg hangerig en moet hij erg huilen als hij zonder succes probeert te poepen. Omdat hij de hele tijd bij Nanette op schoot wil zitten voelt Warrun zich erg verwaarloost (ik ben niet goed genoeg) dus was de sfeer onderling soms wat vervelend.

Maandag was een nationale feestdag : Queens Birthday, een welkome vrije dag. We zijn bij Jaap en Ada op de koffie gegaan. Op de terugweg kregen we het toch echt te kwaad doordat Max het nu al 6 dagen erg moeilijk heeft. We zijn dus maar gelijk bij de dokter langs gereden die een mini-klisma heeft voorgeschreven. Max heeft een HELE berg uitgepoept en was na een enorme middagdut weer helemaal de oude. De komende dagen krijgt hij nog een paar keer zo'n laxeer-sessie en verder hebben we wat tips gekregen van de dokter om zijn darmen te 'leren' dat ze wat anders moeten gaan werken. Max was er alvast erg gelukkig mee, en dat is voor ons allemaal ook erg belangrijk.

Tijdens de slaap van Max ben ik met Warrun lekker buiten gaan spelen waar hij veel plezier heeft gehad met een plas.

9 juni 2006, vrijdag
Na Branko veilig, wakker en redelijk op tijd op kantoor te hebben gedropt doorgereden naar Cathel. Eerst naar een prima cafe gewandeld. Bar voor het raam zodat de jongens alle auto's, trams en honden in de gaten konden houden. Verder had het alles wat je verwacht van een lekker stekje. Tijdschriften, een buitenplaatsje, 2 vorkjes bij je 1e stuk taart dat je duidelijk gaat delen, en zonder vragen 2 kleine kopjes 'babychinno' voor de kinderen (opgeklopte melk met wat chocoladepoeder), leuke maar niet overdadige muziek, en alles wat je maar wilt drinken of eten. Hierna door naar het park.

8 juni 2006, donderdag
Erg tevreden over vandaag. Vanmorgen natuurlijk Mainly Music. Warrun schuift al op zijn billen naar het midden als het tijd is voor het liedje met de doek in het midden die iedereen vasthoudt en heen en weer beweegt. Max kneep hierbij vandaag in de tenen van de leidster die door de doek heen staken.
Na een middagdut voor Max (weer 2,5 uur net als gisteren) en nog geen minuut van Warrun de jongens afgezet bij de opvang. Ze liepen allebij het gebouw binnen, wilden zelfs geen hand. Die wilden ze wel toen we de deur naar de speelruimtes doorgingen, maar ze bleven lopen. Binnen liepen ze gewillig mee met 1 van de leidsters naar een speelkleed. Er kwam pas een traan toen ik na overdracht van het eten, drinken, de luiers en schone kleding de ruimte verliet. Na wat boodschappen het laatste uur in een cafe met thee en een sticky date pudding(kje!) wat correspondentie bijgewerkt. Kinderen halen ging weer net zo makkelijk. Ze waren nog met een soort 'Duplo ark van Noach' aan het spelen (Waarschijnlijk een combinatie van de Zoo en een boot uit een ander pakket). Max wilde wel gelijk bij mij zijn toen hij me zag maar Warrun ging na een zwaai rustig door met de olifant in de stuurhut proppen om vervolgens de giraf aan mij te laten zien. Hij is ook zelf naar buiten gewandeld en liep gelijk naar de plek waar hij uit de auto was gekomen. Helaas voor hem had ik de auto verzet.

Max had altijd al een zwak voor zijn (voorheen witte) knuffelkonijn, maar sinds hij naar de opvang gaat en het konijn ook de slaapkamer uitgaat is het echt zijn favoriet. Handig, het troost hem altijd en overal. Niet handig, zoals bijvoor- beeld gisteravond als het konijn ook van de wittebonen in tomaten- saus moet eten en erin wordt geduwd (Dat krijg je als je af en toe met de kinderen speelt en het konijn van hun koekje laat eten).
Warrun vond en vindt nog altijd troost bij zijn doek, een hydrofiel luier. Voordeel hiervan is is dat we er tig hebben en hij dus altijd een schone mee naar bed krijgt, heel fis. De oude is meestal halverwege de dag door mij gebruikt om neuzen af te vegen of omgevallen drinken op te deppen. Ik heb echter het idee dat Warrun doorheeft dat wij meer met het konijn van Max meespelen dan met zijn doek (die kunnen we alleen maar knuffelen) dus sinds een dag of wat wil Warrun ook zijn konijn. Zodat ik die ook mee kan laten rijden op zijn kar en kan laten knabbelen van zijn eten, en die hem stiekum aanvalt in de rug als hij even rustig zit (en tenmiste niet te pas en te onpas over zijn hoofd wordt gelegd als die doek). Alleen als hij heel moe is of heel erg troost zoekt valt hij toch nog terug op zijn doek.
De ware aard...

7 juni 2006, woensdag
Vanmorgen heb ik mijn handschoenen opgezocht. Het is jammer dat ik vorig jaar nog geen blog bijhield dan kond je nalezen hoe raar ik het vond dat mensen hier met mutsen en sjaals oplopen omdat het zogenaamd winter is/wordt.
Nu heb ik dus mijn handschoenen aan als ik voor 10 uur 's morgens de kinderwagen (totaal meer dan 30 kg gewicht!) door de bittere koude van 6, 8 of 11 graden duw. Verder verlaat ik het huis met dik vest en lente/herfst windjack en een dun sjaaltje tegen de wind. Na een paar meten duwen heb ik de helft hiervan meestal niet meer nodig.

5 juni 2006

Helaas helaas, weinig weekend gehad en toch is het alweer maandag. Druk dagje vandaag, maar ondanks dat hebben Nanette en ik toch vandaag onze belastingformulieren afgemaakt voor Nederland. Het geweldige bedrijf Fortis heeft gedurende 6 maanden in alle toonaarden geweigerd ons te voorzien van een opgaaf die we nodig hebben voor deze opgaaf, maar dat even geheel terzijde. Blijkbaar voelt dat bedrijf er niet zoveel voor om zich aan zijn wettelijke plichten te houden.

Ik ben wel erg blij dat we die papierberg nu achter ons hebben, en we weer gewoon verder kunnen. Nu lekker naar bed, het is koud buiten!

4 juni 2006, zondag
Nadat Branko vertrokken was richting werk met de jongens boodschappen gaan doen. Op de hoek van de straat kwamen we Melissa met zoon Dhylan tegen. (Die wonen in het huis op de hoek van de straat). Zij gingen een wandeling maken. Met z'n allen naar de supermarkt gegaan. Terwijl Mellissa met de jongens voor de ingang wachtte (met (zoete) broodjes om zoet te houden) kon ik mijn boodschappen doen. Heel handig. Hierna het nieuwe 'kindercafe' bezocht. Het is een winkeltje met een koffiehoek en een buitenplaatsje ingericht voor mensen met kinderen. Potloden en playdo op tafel en speelauto's en waterbak buiten. Helaas wilden Warrun, Max en eigenlijk ook Dhylan allemaal met de groene loopauto/fiets spelen en lieten ze de rode en blauwe links liggen.
Om nog even van het weer te genieten zijn we hierna met een stop in de speeltuin door het park gelopen.
Na de middagdut Branko opgehaald en de rest van de tijd zeer nuttig besteed aan het hoog nodig opruimen en schoonmaken van het huis.

2 juni 2006, vrijdag
Vanmorgen met Jo en zoon Jake en Lauren met zoon Oscar (beide van parentgroup) bij het Aquarium afgesproken. Leuke ochtend gehad.
Branko belde met het 'nieuws' dat hij zeker dit weekend moest gaan werken. Dat is erg jammer hij heeft ook zijn vrije tijd nodig.

1 juni 2006, donderdag
Zoals gewoonlijk in de ochtend naar Mainly Music. De jongens beginnen er helemaal in te komen. 1 liedje is favoriet (en bijna aan het eind) De jongens schuiven dan al helemaal naar het midden om mee te doen.
Via de nieuwe snoepwinkel naar huis. Vorige week heb ik gevraagd of ze 'schoolkrijt' kon krijgen, deze week vertelde ze dat ze net op het punt stond om naar de groothandel te gaan. Gelijk dus even gevraagd of ze naar speculaasbrokken kon kijken. Ik ben benieuwd, hopelijk volgende week meer hierover
's Middags zoals bijna ook al gewoonlijk de kinderen naar de kinderopvang. De kinderen van Michele gingen ook deze middag zodat wij een kopje koffie konden drinken in een gelegenheid waar we anders niet inpassen met onze kinderwagens, en we hoefden onze lepeltjes, opgeklopte melk en aandacht ook niet te delen.
's Avonds naar Stomp. Neef Mark en vriendin Cathel waren zo goed op te passen en hun eigen avondeten mee te nemen (dat scheelde mij een heleboel planningswerk). Wel kregen ze een vers uit de bakmachine stuk brood erbij.
Zeer energieke show, erg goed. Leuk om er samen weer eens uit te zijn.