Branette's Australian Blog

November 2006
vorige maanden: hier

last updated 05-Dec-2006

donderdag 30 november
Mainly Music was vandaag een uur later, in een grote zaal en met de andere groep erbij. Het was een heel feest. Alle liedjes werden gezongen, de kinderen dansten en klapten, veel mensen hadden een opa, oma of buurvrouw meegenomen. Na de liedjes probeerde nog iemand een Kerstverhaal met 'knutselboom' te vertellen, ik geloof niet dat iemand er iets van opgestoken heeft maar de vrouw vertelde stoicijns verder. De meeste kinderen hebben leuk zitten plakken. Na het feest was er een lunch voor de hele bende. Iedereen was gevraagd een bord met iets voor de lunch mee te nemen. Zodoende was er een tafel vol lekkers.
De middag was gewoon zoals anders. Kinderen naar opvang, ik druk met boodschappen. Branko was vroeg thuis om het werk over te nemen want ik had om half 7 een afspraak met Michele om samen kerstinkopen te doen.

woensdag 29 november
In de middag met Teneha afgesproken (de dochter van Paul, die samen met zijn vrouw Ellen (en dat is de nicht van Branko) het B&B Bayview runt) we ontmoetten elkaar na haar bijbaantje bij de Bodyshop in het winkelcentrum. Samen een kopje koffie gedronken terwijl de kinderen smikkelden van een bak Singapore-mie.
dinsdag 28 november
Het werd een drukke ochtend. Eerst met Helen en John een mogelijk nieuw appartement (voor hun) bezocht en bekeken (ze moeten voor 11 jan hun huidige appartement uit). Daarna in de speeltuin gespeeld, toen in een boekwinkel een kopje koffie gedronken (Branko: ja logisch!) We hadden deze winkel uitgekozen omdat er een Thomas de trein speeltafel staat. Daarna nog naar de supermarkt en toen met de auto weer in huis. De kinderen sliepen in 5 minuten.

maandag 27 november
Vanmorgen kreeg ik een bijna keurig opgevouwen bril overhandigd in bed. Het kostte even wat moeite om uit te leggen dat de poten niet voorlangs dichtgeklapt hoeven te worden (ook al lukt het wel). Eens kijken wanneer ik bij een opticien langs kan.

Bij de tweelingen speelclub was iedereen druk in de weer met kerstversiering maken. Er werden sterren uitgedeeld die beplakt konden met plaatjes of besmeerd met lijm om er vervolgens glitters op te gooien. Iedereen was druk bezig. Zo ook Warrun en Max alleen dan met het rondlopen met 2 playmobiel telefoons aan touwtjes die je achter je aan trekt. Het wordt een kale kerst voor ons. Ze kwamen wel even aan de (knutsel)tafel zitten. Max vertrok gelijk weer toen hij zag dat er nog geen fruit en koek aanwezig was. Warrun bleef even zitten om te kijken hoe ik het geknutsel voordeed en liet het toen ook voor gezien. (Goed kijken: Op de oranje ster heeft Max mij 1 plakkertje zien plakken, op de gele ster zitten wat plakkertjes (dankzij een 3e kind dat gewoon overal plakkertjes plakte, en wat lijm en glitters (trotse toon:Heb IK gedaan ))

De jongens zijn vandaag ontzettend schattig. Terwijl ik stond te koken zag ik dat ze elkaar een handje geven om elkaar zo het stoepje van de tuin op en af te helpen. En toen ik wat in de tuin bezig was (het lukraak afknippen van stukken struik die mij irriteren) kwam Warrun zijn auto brengen in de hoop dat ik die wilde ruilen voor de tuinschaar. Ze pakken nu dus spullen van elkaar af waarna ze iets anders achterlaten voor de ander. Het werkt niet altijd, maar soms wel. Als ik niet in de buurt ben hoor ik ze ook een soort van onderhandelen. Ze hebben opvallend minder vaak ruzie als ik niet in zicht ben.

Het is volgens mij niet echt het seizoen om te gaan snoeien, maar ik ben van mening dat alles wat ik eraf knip niet meer onderhouden hoeft te worden door de plant, en daar moet hij maar blij mee zijn. Zeker nu het nog steeds dor en droog is hier in het land. Sinds 1 november zitten we op water ristricties niveau 2. Dat houdt in:

  • ban on watering lawns for residents, businesses local councils and sports grounds. Specified playing surfaces can be watered, such as cricket wicket and golf green;
  • ban on hoses to wash cars at any time. Cars can be washed only using a bucket filled directly from a tap, high-pressure cleaning device or commercial car wash;
  • alternate days watering - systems can be used to water gardens only on alternate days* during specific times:
    - manual (non-automatic) watering systems between 6am to 8am and 8pm to 10pm
    - automatic watering systems between midnight to 4am;
  • gardens can be watered at any time using a hose fitted with a hand-held trigger nozzle.

    Existing (permanent water-saving rules) that still apply include:
  • hand-held hoses must be fitted with a trigger nozzle for garden and lawn watering;
  • hosing down driveways, paths, concrete and paved areas is not permitted; and
  • consult water authority before filling a pool.

 

zondag 26 november
In de ochtend kwamen Helen, Martin en zoon John langs. Het doel van de ochtend de kleine kermis op het parkeerterrein van de racecourse. Branko snapte niet goed waarom, hij was er vorige week geweest en het was wel leuk maar niet super nieuw of spannend. Dit bevestigde Helen nog een keer omdat ze zo 4 attracties vanuit haar jeugd aan kon wijzen. Kennelijk is er nog een hele markt hier in Australie voor verouderd entertainment uit Europa. Op de kermis bleek dat iedereen een paars polsbandje had en zo de attracties kon proberen. Het hele gedoe is opgezet voor diverse bedrijfsuitjes en andere mensen die iets te vieren hebben. Een leuk idee vind ik. John heeft nog even op het springkussen gespeeld en daarna zijn we weer naar huis gegaan. De speeltuin naast het huis heeft de kinderen verder beziggehouden en wij hebben een lunch gehouden op het picknickbankje met POFFERTJES die we in de keuken bakten en dan over het hek doorgaven voor de lunch.
Voor het diner hebben we de zalm klaargemaakt die Helen mee had gebracht. Vlak bij haar huis is nog een echte visser (naar verluid de laatste zelfstandige visser van Melbourne) die als hij thuis is met een lading de vlag uit hangt en dan wacht op de mensen die komen. Hele verse vis dus. En de zalm was heerlijk. We hebben geprobeerd de jongens er wat van te geven maar die maakten heel snel de connectie met 'vis' van wat we in het aquarium zien en de dvd, zeker toen Branko zei:" Hier vis, lekker, Nemo". Max kon er niet om lachen.

zaterdag 25 november
In de ochtend niet veel spannends gedaan. Vooral in huis gespeeld en naar de buren gekeken.

Van 3 tot 5 hebben we de verjaardag van Oscar gevierd. Veel mensen van de parentgroup waren er, het was een gezellige boel. Het is altijd leuk om ook de vaders nog eens te zien. Sommige staan rechtop te wachten tot de tijd erop zit omdat ze zich eigenlijk niet bezig willen houden met dit soort gelegenheden, en anderen zijn heel aardig praten met alles en iedereen en geven je een hele nieuwe blik op de moeder en het kind dat je al langer kent.

24 november, vrijdag
Twee vliegen in 1 klap noemen wij dat. Of waren het er drie? Ten eerste de jongens heel blij gemaakt met een flinke treinrit en een bezoek aan wat bussen. Ten tweede Tineke onderschept die met de bus in Melbourne aankwam om door te reizen naar het vliegveld voor een weekendje Tasmanië. Ten derde een kopje koffie genuttigd met Tineke voordat ze weer verder ging met haar reis. Klap twee was ook dat ik haar kon vragen even iets op te zoeken in de goudengids van Hobart voor vrienden die binnekort ons komen bezoeken voordat ze doorgaan naar Tasmanië.

23 november, donderdag
Branko is vandaag thuis gebleven om een opkomende griep de kop in te drukken. Het lijkt te zijn gelukt. Hij hielp mij met de kinderen op weg en heeft verder voornamelijk geslapen.

Ik was zo gelukkig om een afspraak met de tandarts te hebben (als het om dit soort afspraken gaat, dan gaan 6 maanden opeens heel snel). Gelukkig zei hij: tot over 6 maanden.

22 november, woensdag
We (dat is Nanette, Warrun en Max) hadden met Anna (en zoon Bailey) bij Ikea afgesproken. Na een kopje koffie en wat spelen in een teleurspellende speelhoek (vorige keer (jaar geleden) was de hoek nog heel groot en vol met IKEA speelgoed, nu waren er wat tafeltjes en stoeltjes en een tv met dvd's die draaiden.
Gelukkig vinden de jongens een beetje met mij op een bankrondhangen en van mijn koek snoepen ook wel leuk.
Met Anna en Bailey ging alles goed, het was leuk ze weer eens te zien na al die tijd.
20 november Maandag
Met Helen, en zoon John en oppaskind Courtney de ochtend doorgebracht. We zouden naar het park gaan, maar het was zo dreigend van de regen dat we maar dichterbij huis bleven. Uiteindelijk het speeltuintje aan de Maribyrnong laten zien. De ochtend afgesloten met een kopje koffie in het naast gelegen 'boathouse' een eerg leuke locatie. Ik moet zeggen dat, afgezien van Courtney die alleen maar stil zit en zo veel mogelijk eet en drinkt, mijn 2 jongens toch een stuk makkelijker zijn (zelfs samen) dan die ene John. Het is een lief kereltje daar niet van, maar erg druk, onderzoekend etc.
19 november, zondag
Voornamelijk rondgerommeld in huis. Branko is met de kinderen naar deRacecourse geweest om rond te kijken bij de kleine kermis die daar is geplaatst. Hij heeft ze nog op een kinderdraaimolen weten te duwen, hij had helemaal geen kaartjes of toegangsbewijs, daar gaf de draaimolen meneer niet om.
18 november, zaterdag
in de middag zwemmen, daarna even winkelen voor badpakken en wat gegeten in de foodcourt.

17 november, vrijdag:
Vandaag had ik de eerste in een reeks gesprekken met mensen van diverse universiteiten, in mijn hoedanigheid als 'research contact' voor wat samenwerkingsprojecten tussen Air International, en deze universiteiten.

Phoe.. een hele mond vol. Hoe dan ook het was leuk om wat te leren over de academia hier in Australie, en ik kijk er naar uit om weer wat betrokken te zijn bij de opleiding van studenten. Mijn eerste indruk was wel weer: Rare lui die academen.

16 november, donderdag:
De wereld van Max was even in duigen toen hij erachter kwam dat 'Moeders' niet alles kan. Het stokje dat in twee-en was gebroken kreeg hij tot drie keer toe gewoon weer kapot terug.

Voor vanmiddag heb ik de opvang afgezegd. Helen, ook manloos (net als Jo) deze week, komst langs. Maar eerst natuurlijk Mainly Music. Over 2 weken is de laatste bijeenkomst van het jaar en dat is gelijk een kerst viering. Voor deze gelegenheid maken we gebruik van de 'grote zaal' eigenlijk gewoon de kerk ruimte (die mensen van het 'Salvation Army' doen er alles aan om mensen niet de 'kerk' uit te jagen).
De jongens voorzichtig deze nieuwe ruimte ingeleid en laten wennen. Na 10 minuten werden we allemaal op het podium verzocht en daar gebeurde iets bijzonders. Max klom, stond, keek rond en hield een opvoering! Hij genoot. Ben benieuwd wat hij er van vind als er allemaal mensen op de banken komen te zitten.
Het kerstprogramma was erg anders en nieuw. Om 11 uur werden we gebeld door 1 van de vrijwilligers die Mainly Music draait. Ze gaan niet het kerstprogramma doen over 2 weken, maar gewoon een sessie die we altijd doen. (Ze hadden te veel opmerkingen gehad).
Helen was hier voor de middagslaapjes van de kinderen. Ook John is is een bedje gelegd maar eigenlijk hebben geen van de drie jongentjes een goede middagdut gehouden. Gaf niets, paste wel in ons plan.
Eerst naar Bunnings, Helen wil een grote houten (goedkope) speelgoedkist. Niet gevonden. Wel voor elk kind een zeer praktisch campingstoeltje gekocht. Helen heeft nog wat rondgekeken terwijl ik met de jongens door de speelhoek klom en ik heb geprobeerd om nog even bij wat verf voor onze tuinset te kijken, maar ik hoorde Warrun zo loeien dat ik maar weer terug ben gegaan. Hij heeft het vandaag erg moeilijk met afscheid nemen. Bij Maily Music zette hij het ook al op een brullen en kalmeerde pas na een half uur in de frisse buitenlucht nadat Michele, die hij toch heel goed kent, een beetje te dicht naar hem toe was gebogen om te zeggen dat hij mischien liever niet zo hard met de stoelen over de houten vloer moest schuiven.
Na de Bunnings naar de foodcourt van Highpoint. Ik had een koffie en een muffin nodig, Helen nam (heel braaf) een vers sapje. Ze maakte de fout om aan Max te vragen of hij een slokje wilde. Max kent sapjes wel door zijn vader, en stak zijn armen uit stopte de beker onder zijn arm en slurptje uit de beker tot hij geen adem meer had. Warrun zag dat en wilde dat ook (waarschijnlijk niet wetend dat het om sap ging, dus dat was een aangenamen verrassing). John wilde vervolgens ook nog even kijken maar vond niet meer dan 2 slokken. Voor Helen bleef er niets over dan nog een beker sap te bestellen.

Na het winkelen een pizza gehaald en de kinderen nog even in de tuin laten spelen toen was het alweer bedtijd en vertroken Helen en John met de auto en ik met Warrun en Max naar boven.
Branko was vandaag laat, hij was gisteren immers zeer vroeg thuis geweest.

Ik merk dat het soms lijkt of ik het moeilijker krijg om me in het Engels uit te drukken. Waarschijnlijk omdat ik steed meer wil zeggen. Woorden als soezen, hangerig, godsdienst fanaat enz. liggen niet direct paraat. Eenmaal thuis en bij een woordboek zoek ik soms deze woorden op (als ik het mij nog herinner dat ik ze niet wist), maar dan is de volgende dag het woord alsnog zeggen en terug komen op het gesprek niet helemaal spontaan en past ook niet bij de soort gesprekken die ik heb. Aan de ander kant merk ik dat ik hier soms dingen wil typen die ik dan alleen weer in het Engels uit kan drukken. Soms kan ik na veel overpeinzingen op de vertaling komen, soms gebruik ik het woorden boek op de computer, soms laat ik het zitten. Mijn Dungels (DUtch-Engels) is daar in tegen ZEER goed.

Om nog even verder te gaan over de talen: Vandaag heb ik geleerd dat de 'schoorsteen' van een (stoom)locomotief 'Funnel' heet. Heel nuttig in dit tijdperk? Ja, niet voor alle computers en vooruitgang maar wel door alle 2-jarige jongentjes die mij omringen en gek zijn van Thomas the Tank-engine.
(opmerkelijk vond ik weer dat het 'Funnel' is van ' trechter' waar je een vloeistof door giet)

Het lijkt er op dat het steeds moeilijker wordt om correct engels te spreken omdat we het dagelijks doen, en daardoor het wat meer vanzelf moet gaan. Maar het gebeurd nu dus regelmatig dat we onzin staan uit te kramen, en de luisteraars beleefd knikken terwijl ik vrij zeker weet dat ze de Nederlandse woorden toch echt niet helemaal kunnen plaatsen.

"Sydney's koudste nacht in 100 jaar" Nu is dit net zo interessant voor mensen in Melbourne als het bericht voor Rotterdamers dat het in Madrid heeft gesneeuwd. Toch geeft het aan dat het weer weer eens van slag is. Het is nu in Melbourne net zo warm als in Nederland.

15 november woensdag

"Binnensmonds vloekend duwde ze de kinderwagen die wel 10 kilo zwaarder leek de heuvel op. De hagelstenen kwam nu horizontaal en striemend voorbij. Het was haar nooit zo opgevallen dat de weg naar de winkels zo omhoog liep. In het park een rustpuntje, even schuilen onder een zwaardruppende boom. Proberen de kinderen die aan alle kanten uit de kinderwagen steken om het regenscherm te ontvluchten terug in hun stoeltjes te lokken met wat eten.
De kletsnatte en over de ogen zakkende capuchon werd ruw en geirriteerd weggeduwd, natte haren kon er ook nog wel bij. De naden van het regenjack waren al een tijd aan het doorlekken en wat wel werd tegengehouden door het Jack liep met stromen naar beneden op de tegen de benen plakkende spijkerbroek.
Met haar laastse vonkjes energie probeerde ze positief te denken en kon ze zich zelf inpraten dat ze al bijna halverwege was. Bij de health nurse zou haar man haar opwachten die voor een keer met de auto naar zijn werk was gegaan zodat hij op tijd bij de afspraak zou zijn om te kunnen assisteren.

Zes maanden later.
Het regent alsof het gebrek aan neerslag van de afgelopen 2 maanden in 1 dag ingehaald kan worden. Op de agenda staat een bezoek aan de health nurse (Nederlanders noemen het 'Het Consulatiebureau'). Haar man is met de auto om op tijd bij de afspraak te kunnen zijn. Het zal haar niet nog een keer gebeuren en met 1 telefoontje is geregeld dat manlief iets eerder van kantoor gaat. Het comfort van een auto wordt zeer gewaardeerd op deze dagen."

Het bezoek is goed verlopen, de jongens groeien goed (en hun grafiek staat eindelijk op internet!), zijn niet te mager en zeker niet vet. Warrun heeft in verhouding een beetje groot hoofd, maar daar groeit hij nog wel in zei de nurse. Ik ben benieuwd of dat letterlijk of figuurlijk wordt. (dit is begrijpelijker als je het haar in het engels hoort zeggen). De ontwikkelingen zijn gemiddeld. In de ontwikkeling op het taalgebied zouden ze mijn en dein kunnen gebruiken, wat ze nog niet doen. Maar da's niet erg gezien ze een mannelijke tweetalige tweeling zijn (dat werkt 3x niet mee). Op het gebied van zindelijk worden lopen ze ver voor. En qua schattigheid zijn ze niet te verslaan; Ze hebben het voorelkaar gekregen dat tot 2 keer toe hun schaaltje met in 4-en gesneden krenten bijgevuld werd. (het nuttigen van de krenten toont hun handigheid en coordinatie met kleine pietepeuterige objecten). Net als 6 maanden geleden deden ze weer iets wat wij ze nog nooit hebben zien doen. De vorige keer begonnen ze te tekenen met pen en papier, nu hield Warrun een hele thee-ceremonie.
Bij het weggaan kregen ze allebei een beestje uit de grote pot die ze met hun schattigheid snel omgeruild kregen naar de 2 autootjes die ze in de pot hadden gespot.

14 november, Jo blijft nog een nachtje slapen, dit keer puur voor de gezelligheid.

Het gemak van de oppassende Jo was dat ze een nachtje in onze logeerkamer verbleef met haar zoon. Gisteravond was ze gewoon naar bed gegaan. Vanmorgen vergezelde ze ons bij het ontbijt. Samen in de auto met 3 kinderen in autostoeltjes achter in naar parentgroup gereden. Eerder op de ochtend hadden Jo en ik met Helen getelefoneerd en besproken dat het best aardig was na alle regen van gisteren en we wel naar buiten konden. Helaas was bijna het gehele andere deel van de moeders het hier niet mee eens en kwamen we bijelkaar in de lounge waar we veel bijeen kwamen toen de jongens nog echte babies waren. Nu ben ik min of meer na een uur gevlucht uit deze holle ruimte met te veel te vrolijk kwetterende 2 jarigen die regelmatig het niet met elkaar eens waren over het bezit van wat speelgoed. Te veel geluid voor mij.

Na een flinke slaap van alle jongens met Jo en Jake naar de winkels gelopen voor wat fruit en melk. Jo was heel verbaasd over de prijzen van het fruit en de groentes, die zijn lager dan bij haar in de buurt (South Melbourne) op de markt.

(Later in deze week sprak ik Jo en ze vertelde dat haar zoon Jack allerlei bewegingen en maniertjes van onze jongens heeft overgenomen, zoals de satanische lach en de bodybuilders poses als ze in hun luier staan. Ik ben blij dat we zo'n goede invloed hebben.) (Branko:en ik ben blij dat ik de jongens toch wat belangrijke skills kan leren.)

13 november, maandag
's morgens met Helen in het Aquarium geweest. De kinderwagens hebben we bij de ingang laten staan en de kinderen hebben de hele tijd gelopen. Gelukkig voor Max was ik erg wakker en oplettend en had door dat hij BANG was voor de in een draai naar beneden lopende 'brug' en niet dat hij moeilijk deed en alleen maar gedragen wilde worden. Even over het stukje opgetild en hij ging vrolijk zelf verder.

's Middags kwam Jo langs, haar man is een week weg (als bemanning op een zeilboot) en nu hadden we allebei profijt. Zij had wat gezelligheid, kon e-mail checken en wat met internet spelen. Wij hadden een oppas voor de avond zodat we met Cathel, Mark en de bezoekende zus van Mark, Ellen, uit eten konden. De keuze voor de nationaliteit van het eten werd vergemakkelijkt doordat het maandag was en ook hier aardig wat restaurants gesloten zijn. De Koreaan is het geworden, met heerlijke 'hot pots'.

12 november, zondag
Een rustige dag. Bert en Tineke zijn vanochtend even langsgekomen dus hadden we een excuus om thuis te blijven en wat achterstanden in het huishouden weg te werken. 's Middags waren we helemaal gaar van het binnen zitten dus zijn we lekker met zijn 4-en een stuk gaan wandelen in de buurt, waarbij de jongens zich uitstekend hebben vermaakt. Het was weer eens een warme (27 °C) dag tussen de kou (18°C) deze lente.

Ik realiseerde me laatst dat ik elke dag uitkijk naar de nieuwe pagina van de Nederlandse literatuur scheurkalender die we hebben. In tegenstelling tot onze Winnie de Poeh kalender staan er vaak dingen op die me aan het denken zetten. Het leuke van deze kalender is dat ik zelf niet uitzoek van wie ik iets lees en daardoor kom ik in aanraking met gedachten en ideeen die ik anders niet zomaar zou tegenkomen. Zeer verfrissend en ik had niet verwacht dat ik, een goed getrainde cultuurbarbaar, een literatuurkalender zo leuk zou vinden.

11 november, zaterdag
Hoera! We werden pas na 7 uur wakker gemaakt door de kinderen. Nadeel was wel dat we nu pas om 9 uur vertrokken terwijl we om 9 uur hadden afgesproken met Helen in de Botanische tuin. Voor dat we daar aankwamen moesten nog tanken en geldhalen, maar we zijn aangekomen. Er was een vrolijk arts- and craftsmarktje in de zon, met muziek. Niet heel interessant voor de mannen.
De Ian Potter Childrensgarden viel wel erg in de smaak. Het lukte zowel Max als Warrun om toch nog een plas water te vinden waar ze keurig hun schoenen in stopten tot ze tot de sokken sopten (sinds 1 november gelden er hier in Victoria nieuwe wetten/richtlijnen om water te besparen. 1 ervan is dat er geen fontijntjes of stromend water meer mag stromen in tuinen. In de Ian-potter kinder tuin is een smalle, lang slingerende rivierbedding waar normaal altijd talloze kinderen in spelen. Deze ligt nu dus droog. Maar nog steeds spelen de kinderen erin en hebben ze pret. Warrun ging op ontdekking met mij. Max kreeg Branko achter zich aan en Helen had haar handen vol met John. Toen we elkaar weer tegenkwamen was het ook tijd om alles weer op te pakken en na een snel kopje thee/koffie weer naar huis te gaan. Warrun, Max en John waren nog steeds niet helemaal bijgeslapen na alle drukte van gisteren.
(helaas kwamen we er in het park achter dat de batterijen van de fotocamera niet meer mee wilden doen. Geen foto's!)

10 november, vrijdag
In de middag vertrokken met kinderen met lunchboxen in de auto. We gingen weer naar de playgroup van Helen waar de jongens zich uitstekend schijnen te vermaken. Dit keer mochten ze ook verven. Heel spannend 6 kinderen van 2 of 3 jaar die stijf een kwast vol verf vasthouden en voordurend omdraaien en rondkijken, de kwast meezwiepend.
Om 5 uur Branko opgehaald om met fish en chips, Helen &John (Martin zit 10 dagen voor zijn werk in India) en Jo met man Dan en zoon Jack neer te strijken in een park. Heerlijke avond, beetje kort. Om 8 uur konden we Max en Warrun zo in bed rollen.

7 november, dinsdag, Melbourne Cup Day, een vrije dag in Victoria
Veel mensen hadden gisteren ook vrij genomen. Branko niet, hij neemt wel een andere keer een dag vrij als niet de rest van Victoria rondloopt op zoek naar vermaak. Vandaag zijn we met Helen, Martin en John naar de Collingwood Farm geweest. De hele parentgroup was uitgenodigd maar de meeste mensen hadden barbeques, de races zelf of een bedrijfs-iets waar ze heen moesten. Het was erg stil op de farm. Waarschijnlijk door de regenachtige nacht en vroege morgen. We hebben ons goed vermaakt en de ochtend afgesloten met een lunch in het naastgelegen cafe.
4 november, zaterdag
Eindelijk zijn we weer eens gaan zwemmen. Het nieuwe zwembad waar we heen gingen had een babybadje dat heel geleidelijk overging van 0 cm tot 40 cm. Eindelijk kregen we de jongens in het water zonder tranen. Trots dat ze waren hoeveel ze durfden. Max veel meer dan Warrun, maar dat geeft niet ieder zijn overwinning. Voor Warrun was dat tot je middel het water in lopen. En Max kon op een gegeven moment geen genoeg krijgen van vanaf de kant in de armen springen van Branko.

3 november, 8 jaar getrouwd!!
We hebben dit gevierd met een afhaal-japans maaltijd nadat we de kids naar bed waren gegaan.

2 november, donderdag
Lunch met Warrun en Max bij Michele (en Jake & Amber). Terwijl 1 van de kinderen snikkend op de bank zat vermaakten de drie anderen zich met de 3 loopauto's die in huis waren. Racen over de houtenvloer, tegen elkaar bontsen, slidings, Schuin de hoek om en 360-turns. Gelukkig was de 4e zonder auto steeds een ander.

3 november, woensdag
Gelukkig zag ik nog net op internet dat je bij het consulaat een afspraak moet maken voordat je langskomt (om je paspoort te verlengen). De dag doorgebracht met een belletje naar het antwoordapparaat en wachten op het antwoord telefoontje op hlaf 12. Volgende week donderdag mogen we langskomen om het formulier, het geld en de pasfoto's af te geven.

Zomertijd
Ik sta boven aan de trap klaar met 2 kinderpyjama's. De kinderen staan vol verwachting bij de garagedeur klaar met hun loopauto's...